Kategorie
Psy

BASSET HOUND

BASSET HOUND

Rasa ta pierwotnie była oceniana wg wzorca amerykańskiego, lecz od 28. XI. 1977 r. obowiązuje wzorzec angielski wpisany do rej. FCI pod nr 163c,

Wrażenie ogólne. Basset jest psem krótkonożnym o znacznej, lecz dobrze rozłożonej masie, pełen charakteru. Płynna akcja przednich kończyn o dużym wykroku przy dużej sile napędowej kończyn tylnych zapewniają harmonię ruchów psa. Staw skokowy i kolanowy nie mogą w ruchu wydawać się sztywne. Pies nie śmie powłóczyć łapami.

Głowa. Wysklepiona z nieznaczną krawędzią czołową i wystającym guzem potylicznym; średnio szeroka na linii oczu. Łagodnie zwężająca się ku kufie; ogólne wrażenie partii twarzowej szczupłej, lecz nie bekasiej. Grzbiet nosa przebiega prawie równolegle do pokrywy czaszki i nie powinien być znacznie od niej dłuższy. Na czole i wokoło oczu występują fałdy skóry, a w każdym razie skóra głowy powinna być tak luźna, by się wyraźnie układała w fałdy gdy przesunie się ją ku przodowi i gdy głowa jest. opuszczona. Fafle górne powinny zwisać znacznie ponad dolnymi. Uzębięnie. Zęby równe, ze zgryzem nożycowym, lecz i kleszczowy nie jest wadliwy. Nos Całkowicie czarny, z wyjątkiem psów jasno umaszczonych, u których, może być brązowy lub wątrobiany. Duży z rozwartymi nozdrzami, może nieznacznie wystawać poza fafle. Oczy. Brązowe, lecz mogą przechodzić w orzechowe u psów o jasnej maści. Nie wypukłe ani zbyt głęboko osadzone. Wyraź spokojny i poważny, dolne powieki ukazują czerwoną spojówkę, jednakże nie nadmiernie. Uszy. Osadzone nisko, lecz nie nadmiernie ani powyżej linii oczu. Bardzo długie, sięgające co najmniej do końca kufy, wąskie na całej długości i zwijające się dośrodkowo, bardzo miękkie, delikatne i aksamitne.

Szyja. Muskularna i dość długa z wyraźnymi, lecz nie przesadnymi fałdami podgardlanymi (łałok).

Tułów. Mostek lekko wysunięty, lecz klatka piersiowa niezbyt wąska ani nadmiernie głęboka, żebra dobrze zaokrąglone i zachodzące daleko do tyłu. Grzbiet raczej szeroki, prosty, przy czym kłąb i biodra prawie na tej samej wysokości, jakkolwiek lędźwie nieco wysklepione. Grzbiet od kłębu do początku zadu nie nadmiernie długi.

Kończyny przednie. Łopatki daleko do tyłu zachodzące i niezbyt ciężkie. Przednie kończyny krótkie, silne i o silnej kości, łokcie nie skierowane ani na zewnątrz, ani do wewnątrz, lecz dobrze przylegające do boków. Przedramię lekko wygięte ku środkowi, lecz nie w tym stopniu, by utrudniało to swobodę ruchu lub wskutek tego kończyny się dotykały w postawie stojącej czy w akcji. Załamanie w nadgarstku jest dużą wadą. Między łokciem a łapą mogą występować fałdy skórne.

Kończyny tylne. Bardzo muskularne i znacznie odstawione, oglądane z tyłu wywierają wrażenie prawie kolistości. Stawy skokowe możliwie nisko przy ziemi i nieco podstawione pod tułów przy swobodnej postawie. Jeden lub dwa fałdy skórne mogą występować między stawem skokowym a łapą, a nawet na samym stawie może występować torebka skórna utworzona z luźnej skóry. Łapy. Masywne, dobrze wysklepione i silne opuszki. Przednie łapy skierowane wprost ku przodowi lub lekko wykręcone na boki. W każdej postawie pies powinien stać prawidłowo, a jego masa ciała powinna być rozłożona równomiernie między palce i opuszki. Wskutek tego ślad łap jest duży i powinien pokrywać całe podłoże.

Ogon. Dobrze osadzony, raczej długi, gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, z niewielką szczotką od spodu. W ruchu wzniesiony i łagodnie szablasto wygięty nad grzbietem, lecz nigdy zakręcony lub wesoło noszony.

Szata. Gładka, krótka i zwarta, lecz niezbyt delikatna.

Maść. Z reguły czarna, biała z podpalaniem lub żółta z białym, lecz każda maść psa gończego dopuszczalna.

Wzrost: 33—38 cm.

Wady. Każde odchylenie od wzorca jest wadą, lecz szczególnie ujemnie na ocenę wpływają następujące:
a) nieprawidłowe kończyny lub łapy,
b) wadliwe uzębienie,
c) brak harmonii budowy,
d) brak typowego wyglądu i wyrazu basseta.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *