Kategorie
Ptaki

Bernikla kanadyjska

Bernikla kanadyjska

Bernikla kanadyjska jest największą gęsią żyjącą w Europie. Masa ciała samca waha się od 4,1 do 5,4 kg, a samicy wynosi około 4 kg. Ta piękna gęś o brązowoczarnym i białym upierzeniu nie pochodzi z Europy. Gniazduje w arktycznej tundrze Ameryki Północnej, a zimuje w Zatoce Meksykańskiej i w Japonii. Do Europy została sprowadzona prawdopodobnie w XVII wieku, najpierw do Wielkiej Brytanii, gdzie hodowano ją w niewoli, potem do Szwecji. Bardzo dobrze się tam zaaklimatyzowała i dziś jej brytyjskie populacje liczą wiele tysięcy osobników. W Wielkiej Brytanii bernikla kanadyjska jest gatunkiem osiadłym, podczas gdy populacje szwedzkie migrują do Holandii i Niemiec, gdzie spędzają zimę. Bernikla kanadyjska gniazduje na wysepkach, na stosach trzcin, czasem także na stromych brzegach lub na drzewach, w opuszczonych gniazdach innych ptaków. Miękkie gniazdo, wysłane puchem, mieści 4 do 10 jaj o masie około 163 g każde. W wyjątkowych przypadkach masa jaj zniesionych przez samicę może osiągać 56% jej masy ciała. Samica wysiaduje jaja sama przez 25 do 30 dni. Samiec opiekuje się nią, a po wykluciu się, także małymi.

Bernikle kanadyjskie żerują na polach, a ponieważ gromadzą się w liczne stada, powodują często poważne szkody w uprawach zbóż. Polowanie na te gęsi jest trudne, gdyż są one bardzo dzikie i ostrożne.

Szyja bernikli kanadyjskiej, cienka i przypominająca szyję łabędzia, jest dłuższa niż u innych bernikli, a nawet niż u wszystkich gęsi. Bernikla kanadyjska wyróżnia się brunatnym upierzeniem; jej głowa i szyja są głęboko czarne, co podkreśla biała smuga pod brodą (1). Bernikle należące do rodzaju Branta są łatwo rozpoznawalne dzięki charakterystycznemu deseniowi głowy i szyi, co różni je od gęsi z rodzaju Anser. Bernikla obroźna ma czarną głowę i cienką białą obrożę (2); czarna głowa bernikli kanadyjskiej jest upiększona białą plamą pod okiem (3), podczas gdy u bernikli białolicej białe pióra pokrywają prawie cały przód głowy (4). Myśliwi cenią sobie polowanie na gęsi ze względu na jego niezwykłą trudność. Mimo przysłowiowej czujności i ostrożności tych ptaków strzela się ich corocznie wielką liczbę. W latach 1973—1974 na całym terytorium europejskim strzelono ich około 200 000 sztuk. Ptak łowny.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *