Kategorie
Ptaki

Błotniak stawowy

Błotniak stawowy

W przeciwieństwie do innych gatunków błotniaków gnieżdżących się na polach, na łąkach i wrzosowiskach, błotniak stawowy jest uzależniony od roślinności otaczającej stawy i mokradła. Jest największy ze wszystkich błotniaków (rozpiętość jego skrzydeł wynosi 110—140 cm) i najbardziej powszechny. Występuje w całej Europie, z wyjątkiem dalekiej północy. Gnieździ się także w całej środkowej Syberii aż po Daleki Wschód, na północy Afryki, na Madagaskarze i w Australii. Jako ptak migrujący odlatuje do zimowisk na brzegach Morza Śródziemnego pod koniec września, by w marcu powrócić do swych siedlisk.

Jego gniazdo, splecione z roślin wodnych, jest dobrze ukryte w trzcinach. Błotniak umieszcza je na starym opuszczonym gnieździe lub na stosie pochylonych lub połamanych trzcin. W maju samica znosi 3 do 6 białawych, prawie okrągłych jaj, które wysiaduje przez 33 dni. W ciągu dwóch lub trzech pierwszych tygodni po wykluciu się młodych błotniaków samiec zaopatruje w pożywienie całą rodzinę. Samica rozrywa pokarm na kawałki przed podaniem pisklętom. Później na polowanie wyrusza także samica. Młode błotniaki stawowe lubią brodzić w wodzie, a po 26 dniach odkrywają otaczające gniazdo trzciny. Po 40 dniach rozpoczynają pierwsze próby latania, ale dobrze latają dopiero po 56 dniach. Błotniak stawowy nie ma zbyt silnych palców i pazurów, może więc atakować tylko małe ssaki i owady. Tylko wyjątkowo zdarza mu się schwytać zwierzę wielkości zająca lub łyski.

Samiec błotniaka stawowego ma brązowy płaszcz, żółtawą pierś, ciemny, brązowoczerwony brzuch, szary ogon i spód skrzydeł (1). W lecie szarość kontrastuje z kolorem lotek (3).

W przeciwieństwie do innych błotniaków jego kuper nie jest biały. Samica, większa i masywniejsza, a także młodzież do jednego roku mają upierzenie jednolicie brązowe z wyjątkiem głowy, która ma miodowy lub kremowy wierzchołek (2, 4). Lot wszystkich błotniaków jest dość powolny, jakby niepewny, z małymi zmianami prędkości szczególnie wtedy, gdy latają nisko, czatując na zdobycz. Potrafią bardzo dobrze szybować, szczególnie w okresie godowym, kiedy to wykonują widowiskowe akrobacje. Umieją również „żeglować” utrzymując skrzydła w kształcie szeroko rozwartej litery V (5). Gatunek chroniony.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *