Kategorie
Psy

CAIRN TERIER

CAIRN TERIER

Wzorzec wpisany do rejestru FCI pod liczbą 4a (4. IV. 1963 r.)

Słowo „cairn” jest pochodzenia galijskiego i oznacza kamieniste wzgórze, kurhan. Kamieniste pagórki są właśnie charakterystyczne dla stron ojczystych tego psa — Szkocji. Jest on bliskim kuzynem obu poprzednio omawianych. Od czarnego teriera szkockiego różni się tym, że nie sprawia wrażenia „dostojeństwa”, a raczej w wyrazie jego oczu jest coś figlarnego, łobuzerskiego, co nadaje mu swoisty wdzięk. Sprawia wrażenie nieustraszonego i wesołego.

Wrażenie ogólne. Żywy, dziarski, śmiały i o „kosmatym” wyglądzie. Silny i zwięźle zbudowany. Dobrze ustawiony na wysuniętych ku przodowi przednich łapach. Zad silny. Pierś głęboka. Ruchy swobodne. Sierść dobrze chroniąca przed przemoknięciem. Głowa mała, lecz proporcjonalna do tułowia. Charakterystyczna cecha — ogólne podobieństwo do lisa.

Głowa. W części mózgowiowej stosunkowo szeroka. Szczęka i żuchwa silne, lecz nie za długie ani ciężkie. Między oczami wyraźna bruzda. Czoło bujnie zarośnięte. Pysk silny, lecz nie ciężki. Oczy szeroko rozstawione, średniej wielkości, ciemno-orzechowe, głęboko osadzone, brwi kosmate. Uszy małe, spiczaste, dobrze noszone i stojące, osadzone niezbyt blisko siebie. Zęby mocne i równe.

Szyja. Dobrze osadzona, nie za krótka.

Tułów. Zwarty, o silnym grzbiecie i dobrze wysklepionych żebrach. Grzbiet średniej długości, dobrze związany. Tył bardzo silny.

Kończyny. Łopatki ukośne, kończyny średniej długości, kościec mocny, niezbyt gruby, łokcie nie wykręcone. Nogi okryte twardym włosem. Łapy przednie większe niż tylne; dopuszczalne skierowane nieco na zewnątrz. Podeszwy grube i elastyczne.

Ogon. Krótki, obficie owłosiony, lecz bez pióra; noszony wesoło, nie wygięty ani ku dołowi, ani ku grzbietowi.

Szata. Składa się z obfitej i twardej, lecz nie szorstkiej pokrywy oraz puszystego, krótkiego, miękkiego i zwartego podszycia. Wadliwa jest pokrywa rzadka, odsłaniająca podszycie. Głowa obficie owłosiona.

Maść. Czerwona, piaskowa, szara, pręgowana lub prawie czarna. Bardzo typowe ciemne znaki na uszach i pysku.

Masa. Idealna — 5,5 kg.

Wady. Żuchwa wysunięta lub cofnięta. Oczy zbyt wyłupiaste lub jasne. Uszy za duże albo zaokrąglone przy końcach, zbyt owłosione. Szata jedwabista lub kędzierzawa (lekka falistość dopuszczalna). Nos cielisty lub w innym tonie jasny (duża wada). Wykazywane podobieństwo do szkockiego teriera. Tyłozgryz lub przodozgryz.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *