Kategorie
Psy

CHART POLSKI WZORZEC

CHART POLSKI WZORZEC

Chart polski jest psem rosłym, silnym, muskularnym. Mocny kościec, zwarta budowa ciała, masywna muskulatura i potężne szczęki świadczą o tym, że pies używany był w trudnych warunkach naszego klimatu do polowań nie tylko na zające, lisy i dropie, ale i na wilki. To ogólne wrażenie musi być zachowane. Chart polski jest psem opanowanym, ufnym, powściągliwym i odważnym. W akcji reaguje szybko i bezwzględnie. W pościgu jest szybki i wytrwały.

W ogólnym wyglądzie charta polskiego dużą rolę odgrywają oczy, które muszą być ciemne, wyraziste o czujnym spojrzeniu i przenikliwym spojrzeniu. Chart musi sprawiać wrażenie uważnego, czujnego obserwatora, gotowego do natychmiastowej akcji. Psy zbyt pobudliwe, nerwowe i strachliwe, jak również ospałe, nie przejawiające cech użytkowych muszą być eliminowane z hodowli. Eliminacji powinny podlegać również zwierzęta zbyt wydelikacone, drobne, o słabej muskulaturze.

Głowa. Mocna, długa, sucha, o bardzo silnych szczękach. Część mózgowa czaszki płaska i niezbyt szeroka. Krawędź czołowa, guz potyliczny i łuki nadoczne słabo zaznaczone. Nos czarny lub ciemny, wystający poza wargi, ale nie cienki ani spiczasty. Wargi dość suche, daleko rozciągnięte. Uzębienie mocne, zgryz nożycowy. Dopuszczalny zgryz cęgowy. Linia kufy i czaszki powinny być zbliżone do równoległych. Oczy ciemne, wyraziste, dosyć duże, o lekko skośnym wykroju. Nigdy nie powinny być wyłupiaste. Charakterystyczny jest czujny przenikliwy wyraz oczu. Uszy średniej wielkości, wąskie, po wyprostowaniu ich końce sięgają do wewnętrznego kącika oczu.

Możliwe ustawienie uszu:
— załamane ku tyłowi, przylegające do szyi;
— postawa dachowa;
— w podnieceniu uszy całkowicie postawione, albo końce lekko załamane do przodu.

Szyja. Długa, muskularna, silna, o owalnym przekroju, wznosząca się łagodnie od linii kłębu. Głowa wysoko noszona.

Tułów. Grzbiet prosty, mocny, w lędźwiach wysklepiony, z wyraźnie zaznaczonym kłębem. Klatka piersiowa bardzo pojemna, głęboka (ideałem jest klatka piersiowa sięgająca mostkiem do guza łokciowego), żebra łukowo wysklepione i długie (szczególnie rzekome), pożądane ukośne ustawienie żeber do kręgosłupa. Brzuch podciągnięty. Zad łagodnie spadzisty, długi, muskularny i szeroki, z dużym odstępem między guzami kulszowymi. Lędźwie szerokie i muskularne.

Kończyny przednie. Długie, suche, dobrze umięśnione, o przekroju owalnym, dość wąsko rozstawione.

Kończyny tylne. Szeroko rozstawione. Długie, suche, dobrze umięśnione. Podudzie długie. Staw skokowy mocny. Stopy owalne, ale bardziej wydłużone niż w kończynach przednich. Palce dobrze wysklepione, zwarte.

Ogon. Długi, gruby u nasady, nisko osadzony i nisko noszony, ozdobiony od spodu dłuższym włosem tworzącym szczotkę. Koniec ogona zakończony sierpowato. U psa podnieconego ogon może być noszony wysoko, lecz nigdy załamany, ani zakręcony nad grzbietem.

Szata. Skóra dobrze przylegająca, elastyczna. Na całym ciele włos krótki (długości ok. 2,5 cm), w dotyku twardy i sprężysty. Tylko na spodzie ogona i pośladkach (portki) włos dłuższy ale bardziej szorstki. W lecie sierść krótsza i rzadsza, w zimie z podszyciem.

Maść. Wszystkie kolory dopuszczalne, mniej pożądane psy pręgowane.

Wzrost. Optymalny wzrost: suki 68—75 cm w kłębie, psy 72—80 cm. Pożądane osobniki rosłe, nawet ponad podane wymiary, jeżeli zachowane są ogólne proporcje oraz wygląd odpowiedni dla płci. Pożądana proporcja wysokości do długości jak 1:1,02.

Wady. Wzrost wyraźnie poniżej pożądanego, tyło- i przodozgryz, wyraźnie rozjaśniony pigment, zbyt lekka lub limfatyczna budowa, lękliwość, agresywność, za krótki lub zbyt delikatny włos.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *