Kategorie
Psy

Charty arabskie

Charty arabskie

Niewątpliwie kolebką chartów typu południowego jest Afryka. Od niepamiętnych czasów plemiona nomadów miały w nich stałego towarzysza łowów. Jedynie charty miały dostęp do namiotów szczepów wędrownych, choć inne psy — pariasy uważane były za zwierzęta nieczyste, które nie cieszyły się sympatią ani nie budziły zainteresowania,

Podobne warunki bytowe i funkcje wytworzyły dość jednolitą sylwetke chartów jako przydatnych pomocników łowów. Oczywiście do tych pierwotnych szczepów nie dotarła nigdy myśl o kynologu w europejskim tego słowa znaczeniu.

Chartami arabskimi zainteresowali się kynolodzy francuscy. Francja też, panująca wówczas nad obszernym imperium kolonialnym, zgłosiła je do FCI i uzyskała wpis charta arabskiego — pod nazwą sloughi — do rejestru ras uznanych przez FCI pod Lp 188.

Rozległe tereny pustyni Sahary i terenów sąsiednich wytworzyły jednak kilka typów regionalnych, dość odmiennych, o różnych cechach drugorzędnych. Na tym tle też wyłoniły się różne wątpliwości przy ocenie tych odmiennych typów sprowadzanych do Europy. Powstawały różne spory, które w końcu na kongresie FCI w Weronie w 1980 roku doprowadziły do regulacji tego problemu. Charty — sloughi zostały uznane za rasę Maroka, które po uzyskaniu niepodległości zgłosiło akces do FCI i przedstawiło zmodyfikowany wzorzec tej rasy.

Krewnym sloughi był inny chart arabski, dość znacznie różniący się od psa opisanego w tym wzorcu. Wzorzec tej rasy pod nazwą azawakh zgłosiło do komisji standardowej FCI Ministerstwo Rolnictwa Mali. Trudność jednak polegała na tym, że Mali nie jest członkiem FCI ani też, o ile wiem, nie ma żadnej organizacji kynologicznej. Niezaprzeczalnym jednak faktem niezależnym od przeszkód natury formalnej jest istnienie tej rasy, której coraz liczniejsze okazy pojawiały się w Europie. Z trudności tych wybrnięto w Weronie uchwałą akceptującą wzorzec nadesłany przez Mali — lecz patronat nad tą rasą powierzono Francji. Wzorzec ten uzyskał wpis do rejestru FCI pod lp. 307.

PIES FARAONA = KALB TAI FENEK = PODENCO IBICENCO

Długotrwałe spory o rozgraniczenie tych dwu ras uregulowano również w Weronie. Dla psa faraonów uznano za kraj pochodzenia Maltę i pod lp. 248b wpisano aktualnie obowiązujący wzorzec. Psy odmiennego typu prowadzone będą jako rasa hiszpańska Podenco Ibicenco wpisano pod liczbą rejestru 89.

Wzorce te pomijam, bo u nas jeszcze nie były pokazywane a i na kontynentalnych wystawach pojawiają się rzadko pojedyncze okazy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *