Kategorie
Psy

Ciętość u psa

Ciętość u psa. Cecha ta jest każdemu psu wrodzona w mniejszym lub większym stopniu, zależnie od rasy, a nawet indywidualnych skłonności.

Ponieważ większość myśliwych ma w tej dziedzinie swoje własne doświadczenia, nadmienię tylko, że prawdziwej ciętości można oczekiwać jedynie od psa dorosłego. Poza tym trzeba stopniować wymagania i tak dobierać po kolei przeciwników, by pies zawsze wychodził z pierwszych bojów zwycięsko. Bolesna porażka poniesiona w młodości może psa nabawić strachu na długi czas. Psy miękkie czują się najlepiej w towarzystwie doświadczonych wygów bojowych. Trzeba jednak unikać łączenia w pracy psów obcych albo zazdrosnych o dostęp do drapieżnika, może bowiem się wydarzyć, że mistrz pokona nie tylko drapieżnika lecz w zapale bojowym rzuci się na nowicjusza, którego miał uczyć.

Jakkolwiek psy naprawdę cięte i nieustraszone konieczne są dla osób zajmujących się zawodowo łowiectwem, to jednak w rękach amatora polującego dorywczo mniej cięty wyżeł czy płochacz, osaczający szkodnika łowieckiego tylko szczekaniem, może również zadowalająco spełniać swoje zadanie.

Nieodzowna natomiast jest ciętość u dzikarza. Dawniej w łowiskach o obfitym stanie dzików używano sfory większych psów. nie zwracając uwagi ani na ich rasę, ani nawet na wyrównanie sfory. Obecnie coraz częściej używa się ogarów krótkonożnych lub terierów myśliwskich.

Uważam, że teriery są najodpowiedniejsze, gdyż zarówno ich ciętość, jak i wytrzymałość oraz praktyczna , szorstka sierść, a także niewielki wzrost kwalifikuje je do tej służby. Małego psa dzik nie bierze zbyt serio, pościg więc nie odbywa się w nazbyt ostrym tempie, a zwinne i lekkie pieski mniej są narażone na ciosy szabli odyńca. Dobierać należy oczywiście psa typu użytkowego o dobrym temperamencie bojowym. Częste ćwiczenie ich na posoce oraz częsta praktyka dają dobre wyniki. Szkolenia prawie nie potrzeba, rola myśliwego lub psiarka ogranicza się do rozwijania instynktu.

Tu należałoby powtórzyć radę doświadczonych myśliwych, że najbardziej celowe jest posługiwanie się tylko jednym doświadczonym psem-dzikarzem. Dzik czy wataha nie ucieka wówczas zbyt szybko, a pracujący w pojedynkę pies nie atakuje na oślep. Para lub liczniejsza złaja psów goniąca zwierzynę roznamiętnia się w konkurencji i jest przy tym mniej rozważna, przez co łatwiej może paść ofiarą broniącego się odyńca. Złaja – kilka szczekających psów gończych o harmonijnie dobranych głosach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *