Kategorie
Psy

CZESKI TERIER

CZESKI TERIER

Wzorzec wpisany do rejestru FCI pod liczbą 246 (24. V. 1963 r.)

Ostatnio trzecia grupa powiększyła się o produkt hodowli czeskiej uzyskany w wyniku utrwalenia się cech mieszańców terierów krótkonożnych, głównie teriera szkockiego z sealyham terierem. Terier czeski, dzięki swym rozmiarom jak i innym właściwościom, ma dobre cechy norowca oraz jako pies myśliwski w polu. Mimo krótkonożności jest on bardzo ruchliwy i wytrwały, zwłaszcza w walce ze szkodnikami, ale umiarkowanie agresywny. Zaletą jego jest duża układność, dzięki czemu staje się miłym kompanem przewodnika i dzieci. Charakteryzuje go pastelowe umaszczenie okrywy o jedwabistym połysku.

Głowa. Stosunkowo długa. Nos duży i dobrze ukształtowany; u odmiany szaroniebieskiej czarny, u jasnokawowej — barwy skóry. Grzbiet nosa prosty. Fafle stosunkowo mięsiste, dobrze przylegające. Szczęki silne; zgryz nożycowy lub kleszczowy. Krawędź czołowa nieznaczna, lecz Widoczna. Płaszczyzna czołowa między uszami niezbyt szeroka, zwężająca się umiarkowanie w kierunku nosa (do linii grzbietu nosa jest nachylona pod kątem ostrym). Łuki nadoczne dostrzegalne. Kości jarzmowe niezbyt uwypuklone. W całości głowa tworzy długi prostokąt, jednakże niezbyt szeroki. Oczy średniej wielkości, nieco ukośnie osadzone, o łagodnym wyrazie, przysłonięte obfitym, zwisającym włosem. U szaroniebieskiej odmiany tęczówka brązowa do ciemnobrązowej, u jasnokawowej — koloru skóry. Uszy średniej wielkości i tak obwisłe, że dobrze zakrywają otwór uszny. Stosunkowo wysoko osadzone i ściśle przylegające do boków głowy. Płaty uszne trójkątne, załamane wzdłuż krótszego boku.

Szyja. Średnio długa, ukośnie noszona i stosunkowo silna. Skóra w miejscu podgardla nieco luźna, ale bez fałdu podgardlanego.

Tułów. Kłąb średnio długi, grzbiet o linii przebiegającej prosto, jedynie w lędźwiach miernie wysklepionej. Klatka piersiowa raczej cylindryczna niż głęboka. Idealny obwód piersi za przednimi kończynami — 40—45 cm. Żebra wysklepione. Lędźwie muskularne, stosunkowo długie, szerokie i miernie wysklepione. Brzuch ze względu na znaczną odległość bioder od ostatniego żebra dość pojemny, nieznacznie podciągnięty. Słabizny wypełnione. Zad silnie rozwinięty, muskularny, miernie opadający.

Kończyny przednie. Proste, o mocnym kośćcu, w chodzie wyrzucane prosto przed siebie. Łopatka dobrze umięśniona, dobrze osadzona i mająca dużą swobodę ruchów. Łokcie luźne, ale nie odchylone ani na zewnątrz, ani do wewnątrz. Łapy duże z wysklepionymi palcami i mocnymi pazurami. Piętki pełne i silnie rozwinięte.

Kończyny tylne. O mocnym kośćcu i dobrze umięśnionych udach, ustawione równolegle, w ruchach posuwiste. Podudzia stosunkowo krótkie, skierowane ku tyłowi pod rozwartym kątem. Staw skokowy dość wysoko’ położony i silnie rozwinięty. Łapy tylne większe niż przednie.

Ogon. Stosunkowo silny, nie za wysoko osadzony, długości, około 18—20 cm. U psa w nastroju spokojnym opuszczony lub z końcem miernie ku górze wygiętym, a u podnieconego— szablasto zakrzywiony, noszony poziomo lub wzniesiony nieco ku górze.

Szata. Skóra u odmiany szaroniebieskiej — szara, u jasnokawowej — barwy mięsa. Długość szaty — stosownie do pory roku i potrzeb — regulowana strzyżeniem (z wyjątkiem sierści na przodzie głowy, gdzie włosy tworzą brodę i wydatne brwi oraz na kończynach, klatce piersiowej i brzuchu). Przejście między włosami strzyżonymi i naturalnej długości wymagane stopniowe. W kondycji wystawowej włos na grzbiecie i szyi wymagany nie dłuższy niż 1,5 cm. Włosy przystrzyżone na krótko — jaśniejsze, delikatne, miernie falujące, natomiast włosy dłuższe — ciemniejsze, bardziej falujące niż lokowate. Uwłosienie całego tułowia gęste i jedwabiste, lśniące.

Maść. Teriery tej rasy występują w dwóch zasadniczych odmianach — umaszczonej szaroniebiesko (rodzą się czarne) i o maści jasnoczekoladowej (rodzą się czekoladowe). U obydwu odmian dopuszczalne są znaki żółte, szare i białe, występujące na głowie (policzki, dół pyska), szyi, piersi, brzuchu, dolnych partiach kończyn i pod ogonem. Zdarza się też biały koniec ogona albo biała kryza na szyi. Maść zasadnicza powinna zawsze przeważać.

Wymiary ciała. Masa psa 8 kg(od 6 do 9 kg), suki 7 kg;

pożądane wymiary (cm) / pies / suka
wysokość w kłębie(od 27 do 35cm) / 30 / 28
długość całej głowy / 21 / 20
w tym części mózgowiowej / 12 / 12
szerokość części mózgowiowej / 10 / 9
długość grzbietu nosa / 9 / 8 /
szerokość klatki piersiowej / 15 / 14
wysokość klatki piersiowej / 17 / 16
długość tułowia / 43 / 40
obwód klatki piersiowej za łokciem / 45 / 44
obwód klatki piersiowej za ostatnim żebrem / 43 / 42

Ukątowanie kośćca:
między łopatką a kością ramienną 100°
między łopatką a łokciem 135°
między miednicą a kością udową 100°
między kością udową a kością piszczelową 120°
między kością piszczelową a kośćmi śródstopia 135°

Chody. Swobodne. Wszystkie kończyny w ruchu wyrzucane równo do przodu. W stępie i kłusie kroki posuwiste. Galop wolniejszy, wytrwały. Zwraca się szczególną uwagę na dobre ustawienie kończyn i na właściwą akcję.

Wady. Kufa słaba, krótka lub zbyt spiczasta, ze słabo rozwiniętym uzębieniem. Przodozgryz lub tyłozgryz. Nos inaczej umaszczony, niż przewiduje wzorzec. Oczy za duże lub wyłupiaste, zbyt jasne u odmiany szaroniebieskiej. Wywinięcie lub zawinięcie powiek. Uszy za długie lub za małe; innego kształtu lub inaczej noszone, niż przewiduje wzorzec. Przednie kończyny zakrzywione. Obwód klatki piersiowej ponad 50 cm. Grzbiet krótki lub za długi, miękki albo wysklepiony. Zła postawa tylnych nóg, nieprawidłowe chody. Ogon wykręcony lub noszony nad grzbietem. Szata rzadka lub gruba. Więcej niż 20% powierzchni biało umaszczonej. Biała plama na głowie. Ożebrowanie słabe.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *