Kategorie
Psy

FOKSTERIER SZORSTKOWŁOSY

FOKSTERIER SZORSTKOWŁOSY

Wzorzec wpisany do rejestru FCI pod liczbą 169c (10. V. 1968 r.)

Foksteriery są jedną ze starszych ras, którymi zajęła się sportowa kynologia Anglii. Już w XVII w. wspomina się o pracy norowca jako pomocnika w łowach. Z roku 1700 pochodzi pierwszy obraz psa tej rasy, w roku 1867 powstał pierwszy klub hodowców, a w 10 lat później w Westminsterze wystawiono 125 gładkowłosych i 50 szorstkowłosych. Później dalej rosła popularność tej rasy. W roku 1924 notuje się jej szczytową rejestrację w Kennel Clubie— 7156 szorstkowłosych i 2573 krótkowłosych. Obecnie przebrzmiała już ich dominacja, lecz chyba pozostaną długo jeszcze na liście popularnych psów. Zadziwiające jest, że szorstkowłose są modniejsze i liczniejsze mimo (a może w Anglii właśnie dlatego), że w hodowli ich trudniej jest uzyskać championa i szata ich wymaga starannej pielęgnacji. Osobiście uważam, że odmiana krótkowłosa zasługiwałaby na większe rozpowszechnienie, a ponadto ta odmiana jest spokojniejsza i nie grzeszy tym nadmiarem temperamentu, który utrudnia nieraz współżycie w mieszkaniu z szorstkowłosym foksterierem.

Wrażenie ogólne. Pies o żywym usposobieniu, szybki w ruchach i bystro reagujący na najmniejsze bodźce; uwidacznia się to w wyrazie oraz sposobie noszenia uszu i ogona.

Wszystkie szczegóły anatomiczne psa muszą ze sobą harmonizować, co jest kluczem do oceny budowy jego ciała. Największą uwagę zwraca się na idealną proporcję głowy w części mózgowiowej do kufy, całej głowy do grzbietu, wysokości w kłębie do długości mierzonej od końca łopatki do zadu, przy czym te dwie miary powinny być równe. Pomiary głowy muszą być dokonane ściśle, ale wzrost w kłębie i długość grzbietu podawane są w przybliżeniu, raczej dla orientacji samych hodowców i wystawców, a nie jako bezwzględnie obowiązujące normy. Za podstawowe kryterium oceny bierze się również ruchy psa i jego zachowanie.

Głowa. W części ciemieniowo-czołowej prawie płaska, z łagodnym spadkiem i zwężeniem w kierunku oczu. Różnica między długością głowy w części mózgowiowej (ok. 8 cm) a długością pyska ledwie dostrzegalna. Zbyt wysokie osadzenie oczu i za blisko uszu jest wadą; mówi się wtedy o obcym wyglądzie głowy. Linia czoła, oglądana z profilu, zniża się lekko ku przodowi. Krawędź czołowa nie wklęsła. Grzbiet nosa pełny i dobrze wysklepiony, nie klinowaty, lecz ładnie wyrzeźbiony. Szczęki dobrze rozwinięte, uzbrojone w komplet mocnych, białych zębów, nadających kufie tak pożądany wyraz siły, ale bez ordynarnego przerostu żuchwy i jej umięśnienia, powodującego „pyzowatość”. Nos czarny. Oczy ciemne, umiarkowanie małe, zupełnie okrągłe, ale nie wypukłe i nie za szeroko rozstawione, pełne ognia, o bystrym spojrzeniu. Uszy małe, kształtu litery V, umiarkowanie grube, o płatach małżowin zgrabnie załamanych i opadających ku przodowi głowy, ściśle przylegających do jej boków. Linia załamania znacznie powyżej głowy. Uzębienie równe, zwarte. Zgryz nożycowy; dolne kły zachodzą przed górne, a siekacze szczęki przed siekacze żuchwy.

Szyja. Zgrabna, dobrze umięśniona, umiarkowanie długa, bez podgardla,- oglądana z profilu — lekko wygięta.

Tułów. Klatka piersi owa głęboka, lecz nie szeroka; zbyt wąska prawie tak samo niepożądana jak za szeroka (nadmierna głębokość przeszkadza w pracy pod ziemią). Przedpiersie głębokie. Przednie żebra umiarkowanie, a tylne mocno wysklepione. Łopatki oglądane z przodu — opadają stromo od miejsca połączenia z szyją; oglądane z boku — długie i ukośne, tworzą długi przód, który w połączeniu z krótkim grzbietem jest u foksteriera szorstkowłosego bardzo pożądany. Grzbiet krótki, poziomy, bez śladu wiotkości. Lędźwie silne, łagodnie wysklepione. Określenie „wiotkość” stosuje się zarówno w stosunku do partii grzbietowej bezpośrednio za kłębem, gdy wykazuje skłonność do zapadania się, jak i słabego związania partii lędźwiowej, gdy odległość między ostatnimi żebrami a kością biodrową jest zbyt duża. Mała odległość świadczy o „krótkim związaniu” lub „dobrym ożebrowaniu”. U suki dopuszczalna większa długość grzbietu. Tył silny, muskularny, nie ścięty ani podkurczony.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *