Kategorie
Ptaki

Gęś białoczelna

Gęś białoczelna

Jako ptak typowy dla lesistej tundry, gęś białoczelna gniazduje w północnych rejonach Europy i Azji, na zachodnim wybrzeżu Grenlandii i Ameryki Północnej. Samica sama buduje gniazdo z traw, porostów i mchu, w pobliżu wody. W miejscach spokojnych i osłoniętych można spotkać całe kolonie. Samica znosi 4 do 5 brudnobiałych jaj w maju lub czerwcu, a więc dość późno. Sama je wysiaduje, ale gąsiętami zajmują się oboje rodzice, co zresztą jest zachowaniem się właściwym dla wszystkich gęsi. Małe wykluwają się po 27 lub 28 dniach. W końcu września i w październiku gęś białoczelna opuszcza gniazdo i odlatuje na zimowiska, które znajdują się nad brzegami Morza Północnego (Wielka Brytania, Francja, Holandia), w środkowej i południowo-wschodniej Europie oraz w Azji Mniejszej. Gęś mała (Anser erythropus) gniazduje również w tundrze na północy Europy i Azji, mniej więcej w tych samych miejscach co gęś białoczelna. Te dwa gatunki mają identyczną szatę tak, że trudno je odróżnić. Gęś mała jest jednak mniejsza od gęsi białoczelnej. Gniazdo buduje na moczarach, w miejscach suchych i podwyższonych, używając gałązek, traw i suchych liści. W maju lub czerwcu znosi 4 do 5 jaj, które wysiaduje sama przez 25—28 dni. W tym okresie gąsior opiekuje się nią, a po wykluciu się, także gąsiętami. Jak inne gęsi, gęś mała niesie się raz w roku. W tym samym czasie co gęś białoczelna odlatuje na zimowiska w południowo-wschodniej Europie. Poluje się na nią, jak na inne gęsi, wcześnie rano lub o zmroku. Do strzelania na przelotach używa się broni małokalibrowej. W Polsce wolno strzelać do gęsi na ziemi z kulowej broni myśliwskiej.

Dorosła gęś białoczelna (1) jest mniejsza od gęsi gęgawej. Jej upierzenie jest ciemniejszej szczególnie na głowie i na szyi. Dolna część ciała jest czarno pręgowana. Motyw ten przybiera niekiedy postać szerokich ciemnych poprzecznych pasów (2). Gęś białoczelną można rozpoznać po białej plamie pokrywającej czoło od nasady dzioba (3). Młode gęsi białoczelne nie mają jeszcze tego charakterystycznego znaku, a czarne pasy na brzuchu są mniej widoczne.

Gęś mała, mniejsza od białoczelnej, ma taką samą szatę, z mniej wyraźnymi pasami na brzuchu. Można ją pomylić z gęsią białoczelną, ale różni się tym, że biała plama na czole zachodzi aż na potylicę oraz, że ma cienki żółty pierścień wokół oka (4, 5), który nie występuje u innych gatunków. W pierwszym roku życia głowa gęsi małej jest ciemna. Dzięki żółtemu pierścieniowi można odróżnić młode gęsi białoczelne od młodych gęsi małych, które poza tym są prawie identyczne. Ptak łowny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *