Kategorie
Psy

HOVAWART

HOVAWART

Wzorzec wpisany do rejestru FCI pod liczbą 190a (5. VII. 1964 r.)

Jest on potomkiem chłopskich psów do stróżowania. Sylwetką przypomina lżejszego, kolorowego kuvasza, a także podhalań-czyka. Obecnie jest (głównie w obu państwach niemieckich) typowym psem do stróżowania i obrony.

Wrażenie ogólne. Pies użytkowy, silny, nie ociężały, „twardy” i odporny na wpływy atmosferyczne, dobry skoczek i biegacz. Doskonały stróż — nieustraszony, spostrzegawczy, szybko reagujący na bodźce. Cechy płciowe wyraźnie zróżnicowane. Głos głęboki, silny i pełny.

Głowa. Masywnej budowy, z wysklepionym szerokim czołem. Skóra ściśle przylegająca. Grzbiet nosa prosty, nie za długi i niezbyt krótki; długość jego niemal równa odległości dzielącej potylicę od krawędzi czołowej. Nos dobrze rozwinięty, fafle ściśle przylegające. Uszy kształtem i wielkością zharmonizowane z głową; wysoko osadzone, obwisłe; płaty małżowinowe trójkątne, luźno przylegające do głowy, zakrywają otwory słuchowe. Silny zgryz nożycowy. Zgryz kleszczowy dopuszczalny, ale powoduje obniżenie oceny, a u psów przeznaczonych do hodowli tolerowany tylko warunkowo.

Szyja. Silnej budowy i średniej długości, obficie owłosiona, ale bez grzywy.

Tułów. Długość tułowia większa niż wysokość w kłębie. Klatka piersiowa szeroka, głęboka, silnie umięśniona. Grzbiet napięty, zad lekko ścięty, nie za długi.

Kończyny przednie. Proste i silne, obficie owłosione, pęciny elastyczne, nie strome. Kąt między łopatką a ramieniem prosty.

Kończyny tylne. Dobrze ukątowane i silnie umięśnione. Staw skokowy szeroki. Podeszwy twarde. Niedopuszczalne wilcze pazury.

Ogon. Długi i silnie umięśniony. Sięga poniżej stawu skokowego, lecz nie do ziemi. W spokoju obwisły, a w podnieceniu i w ataku podniesiony.

Maść. Czarna, czarna podpalana ze znakami (białe plamy dopuszczalne), jasna podpalana, blond (pożądany ciemnoblond). Kolor oczu, nosa i pazurów zharmonizowany (nie za jasne).

Wzrost. Wysokość w kłębie: psy 60—70 cm, suki 55—65 cm. Odchylenie w dół i w górę do 5°/o wpływają na obniżenie oceny i warunkowe pozostawienie psa w hodowli. Przekroczenie miary w górę lub w dół o więcej niż 5% dyskwalifikuje psa z hodowli i oceny.

Wady nie dyskwalifikujące. Stromość tyłu, lekko odstające uszy.

Wady dyskwalifikujące. Zdecydowanie odstające uszy, przodozgryz, podgardle lub luźna skóra na szyi, łękowaty grzbiet, przebudowany zad.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *