Kategorie
Ptaki

Jarząbek

Jarząbek

Pisklęta kuraków są zagniazdownikami. Zdolne są do samodzielnego bytowania, więc opuszczają zbudowane na ziemi gniazdo natychmiast po wykluciu się. Tak też jest w przypadku jarząbków, małych głuszcowatych, żyjących jak głuszec i cietrzew na zalesionych terenach środkowej i północno-wschodniej Europy. Ich puch jest cętkowany brązowo i rudo, dzięki czemu niedostrzegalnie przemieszczają się w trawach i podszyciu lasu (4). W przypadku zagrożenia kura i kogut wydają okrzyk alarmowy i wtedy młode natychmiast nieruchomieją przycupnięte w zagłębieniu terenu. Jednakże taki kamuflaż nie gwarantuje pełnego bezpieczeństwa. Na szczęście u młodych puch jest szybko zastępowany przez upierzenie, które pozwala młodym jarząbkom wcześnie łatać i w razie niebezpieczeństwa — uciec. Czterodniowe pisklęta potrafią podlatywać na 50 cm nad ziemię. W wieku siedmiu dni przebiegają podlatując wiele metrów i potrafią już zmieniać kierunek lotu. Tydzień później latają już prawie tak dobrze jak ich rodzice. Do ochrony swoich piskląt kura używa wybiegów mających zmylić przeciwnika: oddala się od gniazda utykając lub ucieka z opuszczonymi skrzydłami, jak gdyby były połamane albo udaje ranną. Strategia ta, często uwieńczona sukcesem, jest przez kuraki powszechnie stosowana. Znęcony drapieżnik wierzy w odkrycie łatwej zdobyczy i ściga kurę, która odciąga go daleko od piskląt. Kiedy uznaje, że są już bezpieczne, nagle odlatuje zakreślając szeroki łuk, aby powoli dołączyć do dzieci, które zdążyły już znaleźć schronienie.

W przeciwieństwie do głuszca i cietrzewia jarząbek jest monogamiczny i samiec zajmuje się młodymi na równi z samicą.

W kwietniu i maju samica znosi w swoim dobrze zamaskowanym gnieździe 8 do 10 jaj, które wysiaduje przez 21—25 dni. Niektóre północne populacje jarząbka jesienią migrują.

U głuszca i cietrzewia dymorfizm płciowy jest wyraźnie zaznaczony, natomiast samca jarząbka trudno jest odróżnić od samicy i to zarówno ze względu na ubarwienie jak i rozmiary. Jest on mniej więcej wielkości kuropatwy, ciemnobrązowy (1). Na grzbiecie występują szare, czarne i białe plamki. Głowa jest ozdobiona małym czubkiem i czerwonymi naroślami nad oczami. Na podgardlu ma czarną plamę obrzeżoną kolorem białym. Kura, nieco mniejsza od samca, nie ma tych dwóch ostatnich oznak (2). U samicy w locie dobrze widoczny jest czarny pas (3) na końcu szarego ogona. Gatunek łowny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *