Kategorie
Psy

Kiedy pies jest rasowy? – Polski Klub Kynologiczny

Dowód rasowości jest przeto tylko wtedy miarodajny, gdy wiemy na pewno, że zwierzę nie tylko odpowiada wzorcowi danej rasy, lecz również bez zmian przekazuje swe właściwości potomstwu. Aby jednak uniknąć zbyt skomplikowanego sposobu stwierdzania czystości rasy zwierzęcia przez badanie jego potomstwa, ograniczono się w praktyce do badania jego przodków. Wychodząc z tych założeń przyjęto dla celów hodowli kynologicznej zasadę, że pies jest wtedy rasowy, gdy odpowiada następującym warunkom:
— odpowiada wzorcowi danej rasy,
— ma również rasowych przodków do czwartego pokolenia wstecz.

Warunek pierwszy nie jest trudny do sprawdzenia dla znawcy, natomiast sprawdzenie drugiego wymagałoby zbadania wszystkich przodków do czwartego pokolenia wstecz, co oczywiście praktycznie jest niemożliwe. Dlatego wprowadzono księgi hodowlane, obejmujące metryki i opisy wszystkich psów tworzących daną rasę. Na podstawie tych ksiąg związki kynologiczne wydają rodowody dla psów pochodzących od wpisanych do nich rodziców. Rodowód (ang. — pedigree, niem. — Stammbaum lub Ahnentafel) zawiera nazwę związku wystawiającego ten dokument, nazwisko hodowcy (z reguły właciciela suki), nazwę kojca (hodowli), płeć i nazwę psa, datę jego urodzenia i liczbę bieżącą, pod którą został zarejestrowany w księdze hodowlanej, nazwy i numery rejestracyjne wszystkich jego przodków do czwartego pokolenia wstecz oraz ewentualne uwagi dotyczące odznaczeń uzyskanych przez przodków na wystawach czy próbach użytkowości (dla ras użytkowych). Psy nowych ras, jeszcze bez rodowodów lub też w młodszych związkach hodowlanych, wpisuje się do tzw. księgi wstępnej. Pies może być sam, względnie jego potomstwo, przeniesione do tzw. księgi głównej, jeśli oczywiście potomstwo wykaże, że pies odpowiada wzorcowi.

Rodowód stanowi przeto gwarancję, że pies pochodzi od zbadanych i zarejestrowanych przodków. Rodowód jest ważny tylko wtedy, gdy jest wystawiony przez związek, który daje gwarancją, że hodowle zrzeszonych w nim członków znajdują się pod sumienną kontrolą fachową. Wszystkie tzw. prywatne rodowody, wystawiane przez samych hodowców, są bezwartościowe i obliczone jedynie na naiwność nieświadomego nabywcy psa.

Sumienni hodowcy łączą się w związki działające na rzecz hodowli jednej rasy lub kilku pokrewnych.

Na zachodzie Europy i w Ameryce szeroko jest rozbudowana organizacja związków hodowców, które zrzeszają się z kolei w związki hodowlane krajowe, a te znów tworzą międzynarodową federację kynologiczną (FCI — Federation Cynologique Internationale) z siedzibą w Thuin (Belgia).

W Polsce w okresie międzywojennym ruch kynologiczny nie miał tak szerokiego zasięgu jak obecnie i był podzielony na kilkanaście klubów specjalistycznych lub regionalnych. Na krótko przed drugą wojną światową podjęto starania o uporządkowanie kynologii. W wyniku tych starań został zatwierdzony (6. IV. 1939) statut Polskiego Kennel Klubu jako jedynej organizacji kierującej kynologią w Polsce. Członkami założycielami PKK były następujące organizacje:

1) Klub Kynologów w Poznaniu, założony w 1934 r., zrzeszający ok. 260 czł. pod przewodnictwem dra E. Schwartza;

2) Wielkopolski Związek Myśliwych w Poznaniu, Związek Hodowców Wyżła Szorstkowłosego, założony w 1931 r., zrzeszający ok. 500 członków pod przewodnictwem płk. K. Chłapowskiego;

3) Stowarzyszenie Racjonalnego Myślistwa „Łowiec Wielkopolski” w Poznaniu, zrzeszające ok. 800 członków pod przewodnictwem dra St. Celichowskiego; założone w 1937 r.

4) Pointer Klub w Polsce, z siedzibą w Warszawie, założony w 1932 r., zrzeszający ok. 50 członków pod przewodnictwem dra M. Bielawskiego;

5) Klub Hodowców Wyżła Niemieckiego w Polsce, z siedzibą w Warszawie, założony w 1934 r., zrzeszający ok. 50 członków pod przewodnictwem inż. J. Dylewskiego;

6) Towarzystwo Hodowli Psów Myśliwskich, z siedzibą w Warszawie, założone w 1928 r., zrzeszające ok. 165 członków pod przewodnictwem W. Garczyńskiego;

7) Seter Klub w Polsce, z siedzibą w Warszawie, założony w 1932 r., zrzeszający ok. 65 członków pod przewodnictwem B. Przychodźki;

8) Towarzystwo Miłośników Psa Służbowego w Polsce, z siedzibą w Warszawie, zrzeszające ok. 250 członków pod przewodnictwem płk. St. Błockiego;

9) Polski Związek Hodowców Psów Rasowych z centralą w Warszawie, założony w 1934 r., (z oddziałami we Lwowie i Bydgoszczy), zrzeszający ok. 360 członków pod przewodnictwem inż. M. Trybulskiego.

Związki te powołały do życia Polski Kennel Klub, na którego czele stanęli gen. Olbrycht i B. Przychodźko. W maju 1939 r. PKK zgłosił swe przystąpienie do FCI. Do faktycznej jednakże współpracy nie doszło wskutek wybuchu wojny.

Wspomnieć jednak wypada, że oprócz wyżej wymienionych członków założycieli PKK istniała na Śląsku silna organizacja — Śląski Związek Hodowców Psów Rasowych i Użytkowych (dawniej: Związek Hodowców Psów Policyjnych w Chorzowie), który zrzeszał ok. 1500 członków i który pod prezesurą autora rozpoczął pertraktacje o przystąpienie do Polskiego Kennel Klubu.

Druga wojna światowa zniszczyła całkowicie organizacyjną pracę kynologów w Polsce. Poginęły wszystkie księgi i zapisy, a co gorsze, zginęło wielu ludzi, którzy zajmowali się kynologią, poginęły również prawie wszystkie psy wpisane do ówczesnych ksiąg rodowodowych.

W pierwszych latach po wojnie zupełny chaos wywołany zniszczeniami wojennymi i zaabsorbowanie wszystkich sił społeczeństwa odbudową życia gospodarczego i społecznego od podstaw zepchnęło siłą rzeczy zagadnienia kynologii na dalszy plan. Dopiero w maju 1948 r. grupka miłośników psa rasowego powołała do życia Związek Kynologiczny w Polsce, który z kolei skupił oddziały powstałe w różnych miastach głównie wojewódzkich. W chwili obecnej czynne są oddziały w następujących miastach:
I Warszawa – XVII Jelenia Góra

II Kraków – XVIII Toruń

III Katowice – XIX Olsztyn

IV Chorzów – XX Wałbrzych

V Bielsko-Biała – XXI Szczecin

VI Białystok – XXII Łódź

VII Wrocław – XXIII Oddział rozwiązany

VIII Poznań – XXIV Kielce

IX Koszalin – XXV Lublin

X Gdańsk-Sopot – XXVI Częstochowa

XI Płock – XXVII Grudziądz

XII Bydgoszcz – XXVIII Zakopane

XIII Inowrocław – XXIX Gorzów Wielkopolski

XIV Rzeszów  – XXX Kalisz

XV Opole – XXXI Chojnice

XVI Bytom – XXXII Zielona Góra

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *