Kategorie
Psy

MASTIFF

MASTIFF

Wzorzec angielski wpisany do rejestru FCI pod liczbą 264 (5. XI. 1964 r.)

Jest najpotężniejszym psem europejskim. Najbardziej przypomina asyryjskiego molosa i rzymskie psy bojowe. Na wystawach przeważnie występuje w pojedynczych egzemplarzach, bowiem mało jest hodowli utrzymujących takiego kolosa.

Wrażenie ogólne. Pies duży, masywny, silny, harmonijnie zbudowany — połączenie wielkości z łagodnością i odwagi z pojętnością. Głowa oglądana ze wszystkich stron robi wrażenie graniastej. Szerokość jej pożądana proporcjonalna w stosunku do długości — jak 2 : 3. Tułów masywny, szeroki, głęboki, silnie zbudowany, wsparty na kończynach szeroko rozstawionych i graniasto osadzony. Mięśnie wyraźnie zaznaczone. Szczególne znaczenie ma wielkość, ale w połączeniu z innymi cechami. Bardzo ważne zharmonizowanie wysokości z masą ciała.

Głowa. W części mózgowiowej szeroka między uszami. Czoło płaskie i przy napiętej uwadze pomarszczone. Powieki lekko wzniesione (łuk nadoczny), mięśnie skroniowe i policzkowe łagodnie zaznaczone. Wzdłuż sklepienia czaszki biegnie bruzda zaczynająca się zagłębieniem między oczami i biegnąca prawie do połowy głowy. Partia twarzowa (pysk) krótka, szeroka, pod oczami prawie kwadratowa i ścięta, tworzy prawie kąt prosty, od nosa do żuchwy głęboka. Żuchwa szeroka na całej długości. Nos szeroki, płaski; oglądany z profilu nie jest ostry ani zadarty, z szeroko rozwartymi nozdrzami. Fafle tworzą z przegrodą nosową kąt rozwarty i są lekko obwisłe, przez co z profilu mają wygląd graniasty. Stosunek długości kufy do długości całej głowy jak 1 : 3; stosunek obwodu głowy (mierzonego przed uszami) jak 3 : 5. Oczy małe, szeroko rozstawione, rozdzielone przestrzenią o szerokości co najmniej pary oczu. Przegroda między oczami wyraźnie zaznaczona, lecz nie za ostro. Barwa oka ciemnoorzechowa; im ciemniejsza, tym lepiej. Trzecia powieka niewidoczna. Uszy małe, cienkie, szeroko rozstawione, osadzone w najwyższym miejscu z boku głowy, będące niejako przedłużeniem linii jej poziomu. U psa w stanie spokoju leżą płasko na policzkach. Kły mocne i szeroko rozstawione; siekacze równe lub dolne nieznacznie wystające przed górnymi tak, że nie są widoczne przy zamknięciu pyska.

Szyja. Lekko wygięta, umiarkowanie długa, dobrze umięśniona.

Tułów. Klatka piersiowa szeroka, głęboka i nisko osadzona, między przednimi kończynami. Żebra wysklepione i zaokrąglone. Żebra rzekome zachodzą głęboko i daleko do tyłu, aż do bioder. Obwód klatki piersiowej o 1/3 większy niż wysokość w kłębie. Grzbiet i lędźwie szerokie i muskularne, płaskie bardzo szerokie u suk, lekko wysklepione u psów. Słabizny płaskie. Tył szeroki i muskularny.

Kończyny przednie. Łopatka i ramię lekko ukośne, silne i muskularne. Nogi proste, silne i szeroko rozstawione, kości grube. Łokcie kanciaste. Sródręcze proste.

Kończyny tylne. Dobrze rozwinięte uda. Stawy skokowe dobrze ukątowane, szeroko rozstawione i równoległe, zarówno w pozycji stojącej jak i w chodzie. Łapy szerokie i okrągłe. Palce dobrze wysklepione, pazury czarne.

Ogon. Sięga do stawu skokowego lub nieco poniżej, gruby i od nasady zwężający się ku końcowi; u odprężonego psa zwisa prosto, u podnieconego wzniesiony, jednak nie wyżej grzbietu.

Szata. Krótka i ściśle przylegająca, lecz nie za delikatna na łopatkach, szyi i grzbiecie.

Maść. Brzoskwiniowa lub srebrzysta, płowa albo ciemnopręgowana. Kufa, oczy i nos wymagane czarne. Obwódki powiek czarne. Czerń rozszerzająca się na obwodzie.

Wymiary ciała. Wzorzec ten danych tych nie uwzględnia. Praktycznie wymagana wysokość w kłębie powyżej 75 cm. Im większa przy ogólnej harmonii sylwetki, tym lepiej. Masa ponad 75 kg, ale trafiają się okazy ważące ponad 90 kg.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *