Kategorie
Zwierzęta

Niedźwiedź brunatny – Ursus arctos

Niedźwiedź brunatny – Ursus arctos

Niedźwiedź brunatny występował niegdyś w większej części Europy, Azji, Ameryki Północnej i Afryki. Dziś jego europejskie populacje grupują się tylko w kilku regionach, ale według inwentaryzacji z 1980 roku ich pogłowie wykazuje lekką tendencję wzrostową. W ośmiu krajach Europy naliczono 9580 osobników (podczas gdy w 1952 roku było ich tylko 2280), z czego 5700 żyje w Rumunii i 2600 w Jugosławii.

Niedźwiedź brunatny jest wszystkożerny. Opuszczając wiosną swoje legowisko — gawrę, w której odpoczywał przez 90—120 dni, w istocie nie zimując, rzuca się najpierw na padlinę zwierząt, które zginęły w sezonie jesienno-zimowym. Myśliwi korzystają z tego, aby go przynęcić: w pobliżu jego kryjówki umieszczają krowią padlinę. Następnie w zasiadce oczekują przybycia niedźwiedzia, którego przyciąga zapach rozkładającego się mięsa. Oprócz padliny niedźwiedź zjada chętnie także inne rodzaje pokarmu: jaja, ślimaki, owady, małe kręgowce. Niektóre niedźwiedzie potrafią nawet łowić ryby. Ten mięsny pokarm uzupełniają jagodami, pąkami roślin i młodymi pędami, korzonkami, bulwami oraz grzybami. Istnieją jednak osobniki, które nabierają zwyczaju zaopatrywania się w świeże mięso w stadach bydła. Są one szkodliwe i niebezpieczne i należy je eliminować. Niedźwiedzie żyją samotnie na powierzchni kilku tysięcy hektarów. Jednym ze sposobów zaznaczania zajmowanego terytorium jest zdrapywanie kory z drzew (2). To wizualne ostrzeżenie uzupełniają zapachem własnego moczu.

Niedźwiedź brunatny jest drapieżnikiem o budzących respekt rozmiarach: jego długość wynosi 150—250 cm, a masa ciała 120—400 kg. Ubarwienie jego sukni jest niezwykle różnorodne: poza osobnikami brunatnymi (1) istnieją niedźwiedzie szare, rudawe lub prawie czarne. Niedźwiedź jest zwierzęciem nastopnym: ślad jego stopy przypomina ślad człowieka (3). Ślad jego przedniej łapy ma 28 cm długości, łapy tylnej, większej — 30 cm (4). Ruja występuje w kwietniu-maju, przedłużając się czasem aż do czerwca. Prawdziwa ciąża trwa 8—10 tygodni, ale z uwagi na przesunięcie wszczepiania się zarodka samice rodzą w 7—9 miesięcy po zapłodnieniu.

Pod koniec lata samica wytwarza pod skórą karku warstwę tłuszczu grubości 7—15 cm. Zimę spędza w gawrze, po czym — między grudniem i lutym — rodzi 2 do 4 młodych wielkości prawie leminga. Małe nie opuszczają kryjówki przed upływem 3—4 miesięcy.

Gatunek chroniony.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *