Kategorier
Psy

BASSET HUND

BASSET HUND

Denne rasen ble opprinnelig vurdert i henhold til den amerikanske standarden, men fra 28. XI. 1977 r. den engelske standarden angitt i reg. FCI under nummer 163c,

Generelt inntrykk. Bassetten er en kortbeint hund med en betydelig, men en godt fordelt masse, full av karakter. Jevn handling av fremre lemmer med store trinn og høy drivkraft på bakbenene sørger for harmoni i hundens bevegelser. Ankelen og kneleddet må ikke virke stive under bevegelse. Hunden tør ikke dra i potene.

Hode. Buet med en liten frontkant og en utstikkende occipital svulst; middels bred ved øyelinjen. Avsmal forsiktig mot snuten; generelt inntrykk av ansiktet mager, men ikke snipe. Nesebroen går nesten parallelt med toppen av hodeskallen og skal ikke være mye lenger enn den. Det er hudfeller på pannen og rundt øynene, og i det minste skal hodebunnen være så løs, slik at den vises tydelig i bretter når den beveges fremover og når hodet er på. forlatt. De øverste leppene skal henge godt over de nedre leppene. Tannleg. Tennene er like, med saksebitt, men flåtten er ikke defekt. Nese Helt svart, bortsett fra lett fargede hunder, ved hvilken, den kan være brun eller leverfarget. Stor med åpne nesebor, kan stikke litt utover leppene. Øyne. brun, men kan bli nøtteaktig hos lyse hunder. Ikke konveks eller for dypt satt. Vær rolig og seriøs, de nedre øyelokkene viser en rød konjunktiva, imidlertid ikke for mye. Ørene. Sett lavt, men ikke for mye eller over øyelinjen. Veldig lang, når minst til enden av snuten, smal langs hele lengden og buet til sentrum, veldig mykt, delikat og fløyelsaktig.

Nakke. Muskuløs og ganske lang med tydelige, men ikke med overdreven dewlap (wow).

Torso. Broen som stikker litt ut, men brystet ikke for smalt eller for dypt, ribbeina godt avrundede og godt tilbake. Rygg ganske bred, rett, med manken og hoftene nesten i samme høyde, selv om lendene er svakt buede. Tilbake fra manken til begynnelsen av ryggen, ikke for lenge.

Fremre lemmer. Łopatki daleko do tyłu zachodzące i niezbyt ciężkie. Przednie kończyny krótkie, silne i o silnej kości, łokcie nie skierowane ani na zewnątrz, heller ikke innover, lecz dobrze przylegające do boków. Przedramię lekko wygięte ku środkowi, lecz nie w tym stopniu, by utrudniało to swobodę ruchu lub wskutek tego kończyny się dotykały w postawie stojącej czy w akcji. Załamanie w nadgarstku jest dużą wadą. Między łokciem a łapą mogą występować fałdy skórne.

Bakparti. Bardzo muskularne i znacznie odstawione, oglądane z tyłu wywierają wrażenie prawie kolistości. Haner så lavt som mulig til bakken og litt plassert under kroppen. En eller to hudfold kan være mellom ankelleddet og poten, og til og med ved selve skjøten kan det være en hudpose dannet av løs hud. Poter. Gigantisk, godt buede og sterke pads. Fremre føtter peker rett frem eller litt vridd til sidene. Hunden skal stå riktig i alle stillinger, og kroppsvekten hans skal fordeles jevnt mellom fingrene og putene. Wskutek tego ślad łap jest duży i powinien pokrywać całe podłoże.

Hale. Godt sittende, ganske lang, tykk i bunnen, avsmalnende mot slutten, z niewielką szczotką od spodu. W ruchu wzniesiony i łagodnie szablasto wygięty nad grzbietem, lecz nigdy zakręcony lub wesoło noszony.

Kappe. Glatt, krótka i zwarta, lecz niezbyt delikatna.

Salve. Z reguły czarna, biała z podpalaniem lub żółta z białym, lecz każda maść psa gończego dopuszczalna.

Øke: 33—38 cm.

Ulemper. Każde odchylenie od wzorca jest wadą, lecz szczególnie ujemnie na ocenę wpływają następujące:
en) nieprawidłowe kończyny lub łapy,
b) wadliwe uzębienie,
c) brak harmonii budowy,
d) brak typowego wyglądu i wyrazu basseta.