Kategorie
Zwierzęta

OCHRONA ZWIERZYNY

Leśnicy w trosce o zwierzęta mają dwa zasadnicze cele. Przede wszystkim stwarzają warunki do uzyskania możliwie największej liczby osobników danego gatunku na określonym terenie i w tym celu dokarmiają je i utrzymują w doskonałym zdrowiu. Ponadto opiekują się zwierzyną, szczególnie grubą zwierzyną trofeową, np. jeleniowatymi, selekcjonując najpiękniejsze okazy. Obecny stan przyrody, nie pozwalający samym zwierzętom na osiągnięcie wymaganych parametrów sprawia, że wymienione cele określone są regułami, które muszą być przestrzegane przez hodowców i opiekunów przyrody.

Ochrona ptaków łownych. Niezbędne jest stosowanie następujących zasad:

— selekcjonowanie zwierzyny w celu otrzymania populacji z bardzo dobrymi reproduktorami;

— czuwanie, aby proporcja obu płci odpowiadała potrzebom każdego gatunku; kontrolowanie podziału wiekowego, faworyzowanie osobników silnych, najbardziej żywotnych;

— zapewnienie ptakom przez cały rok dostatecznej ilości pokarmu bogatego w białko, zwłaszcza przed gnieżdżeniem się;

— zapewnienie ptakom absolutnego spokoju w okresie godowym i podczas gnieżdżenia się;

— czuwanie przez cały rok nad stanem roślinności i naturalnych kryjówek, szczególnie zimą i w okresie gnieżdżenia się;

— ratowanie gniazd odsłoniętych podczas prac polo wy ch, zbieranie jaj do inkubatorów; uzyskane w ten sposób młode powinny być wypuszczane na wolność;

— ograniczanie polowań lub ich zakazywanie na gatunki, których stan liczebny maleje; popieranie hodowli w celu zasilenia populacji dzikich uzyskanymi w ten sposób osobnikami.

Obecnie w większości krajów europejskich zwraca się uwagę na hodowlę bażantów. Wykorzystuje się metody stosowane w hodowli innych gatunków ptaków. W naturze proporcję płci u bażantów określa ich biotop. Na polach zaleca się proporcje trzy kury na jednego koguta, w łowiskach mieszanych — pięć kur, w łowiskach wyspecjalizowanych, gdzie poluje się tylko na bażanty, osiem kur na jednego koguta. Utrzymanie takiej równowagi umożliwia eliminacja nadliczbowych kogutów.

Podsyp dla bażantów.

Istnieją dwie metody hodowli bażantów: otwarta i wolierowa.

W hodowli otwartej hodowca tylko pośrednio interweniuje w procesie produkcji bażantów. Jego rolą jest stwarzanie odpowiednich warunków bytowania, polepszanie biotopu, chronienie ptaków przed drapieżnikami i dokarmianie w miesiącach jesienno-zimowych. Bażant jest ptakiem ziarnożernym i roślinożernym; w miarę potrzeby uzupełnia dietę owadami i małymi kręgowcami. Podstawą pożywienia jest ziarno zbóż (pszenica, owies, żyto, jęczmień) oraz gryka, kukurydza, proso. Z nasion oleistych podaje się konopie lub słonecznik oraz uzupełnia dawkę topinamburem, ziemniakami, kapustą, burakami, marchwią i owocami. Można też dodawać pokarm zwierzęcy (odpady z rzeźni, mączkę kostną itd). Mieszankę taką wykłada się bażantom w tzw. podsypach, czyli korytkach osłoniętych dachem, dostępnych z obu stron. Podsyp taki ma wymiary 2×3 m.

Bażanty zaczyna się dokarmiać po zakończeniu omłotów, zwiększając dawki zimą, a kończy się po stopnieniu śniegów. Dostarcza się wtedy ziarno zbóż, poślad oraz miałki piasek. Wtedy dla zdobycia ziarna bażanty muszą grzebać i wraz z ziarnem połykają piasek, który ułatwia trawienie.

W hodowli wolierowej bażanty karmi się granulatem zawierającym wszystkie niezbędne składniki pokarmowe. Dostarcza się im również środki zapobiegające wystąpieniu chorób. Jaja znoszone przez kury w wolierach zbiera się, sortuje, odkaża i umieszcza w inkubatorach. Inkubatory mają automatycznie regulowaną temperaturę, wilgotność i wentylację, a jaja są też automatycznie odwracane. Wyklute pisklęta umieszcza się pod elektrycznymi sztucznymi kwokami chroniącymi je przed zimnem. Karmi się je granulowaną mieszanką paszową bogatą w białko pochodzenia zwierzęcego. W wieku 2—3 tygodni wypuszcza się bażancięta do wychowalni połączonych z dużymi wolierami, aby przyzwyczaiły się do życia na swobodzie. W 7 tygodniu życia umieszcza się je w klatkach, w miejscach gdzie zostaną wypuszczone na wolność. W ciągu 2—3 tygodni przyzwyczajają się do nowego środowiska. Przed wypuszczeniem na wolność trzeba młodym bażantom zapewnić warunki do przeżycia: kryjówki, dostateczną ilość pokarmu, wodę w poidłach, spokój. Jeśli te warunki nie będą przestrzegane, straty mogą być bardzo duże.

Hodowla bażantów jest kosztowna. Wymaga specjalistycznego wyposażenia i stałego opiekowania się ptakami. Mimo to prowadzi się ją na wielką skalę w wielu krajach, nie tylko dla polowań, ale także, by zapobiec zanikaniu bażanta w niektórych rejonach.

Podobnie jak bażanty można hodować inne gatunki ptaków jak kuropatwy lub krzyżówki. Postępuje się w taki sam sposób. Oprócz hodowli otwartej krzyżówek można im pomóc przez wykładanie sztucznych gniazd wykonanych z drewna. Ponieważ samice krzyżówki gnieżdżą się nieraz w dziuplach i pustych pniach drzew, łatwo akceptują gniazda umieszczane na słupkach nad wodą. Gniazda umieszczone na ziemi są przyczyną dużych strat. Dochodzi do zniszczenia 60% jaj i piskląt przez drapieżniki wskutek niepogody oraz beztroski lub wandalizmu człowieka. Natomiast drewniane gniazda zapewniają małym kaczkom prawie absolutne bezpieczeństwo.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *