Kategorie
Psy

Odmiany sierści psa

Odmiany sierści psa.

Sierść nienaturalna, jako przejaw domestykacji, występuje zasadniczo w 4 odmianach.

Sierść kosmata. Pokrywa jest długa, szorstka; włosy układają się różnokierunkowo i mają skłonność do dwustronnego rozdzielania się (przedziałek) na głowie i wzdłuż grzbietu, a poza tym do spilśniania (np. komondor, owczarek rosyjski, bobtail, puli).

Sierść szorstka. Pokrywa składa się z włosów średniej długości, szorstkich w dotyku, mniej lub bardziej sterczących. Włosy takie często tworzą brodę, a nad oczyma krzaczaste brwi. U psów z szorstką szatą pożądany jest włos pokrywowy twardy, zwarty i gęste zwarte podszycie (airedale terifer). Wśród włosów szorstkich występuje czasami dodatkowo dłuższy włos ościsty, sterczący wśród włosów pokrywy (np. wyżeł niemiecki ostrowłosy).

Sierść wełnista. Nie ma tu wyraźnego rozgraniczenia między włosami pokrywowymi a podszyciem. Futro jest jednolite, raczej szorstko-twarde w dotyku, z naturalną skłonnością do lokowatości — przypomina wełnę owczą i łatwo się spilśnia (np. pudel). Sierść wełnista oraz kosmata są formami pokrewnymi, trudno więc nieraz zakwalifikować danego osobnika do jednej z nich, gdyż u niektórych ras (komondor, owczarek staroniemiecki) występują typy pośrednie zbliżone do jednej lub do drugiej grupy

Sierść jedwabista. Jest to również forma uwłosienia powstała w wyniku długotrwałej selekcji, dowodząca raczej zwyrodnienia psiej szaty. Włos jedwabisty jest średni lub długi, raczej nie zwarty, o jedwabistym połysku, ze skłonnością do tworzenia fal i loków, często ze słabym podszyciem lub bez niego. Szata taka jest dopuszczalna tylko u psów pokojowych, nie daje bowiem ochrony zwierzęciu przed deszczem wskutek rzadkiego lub brakującego podszycia. U ras takich ceniony jest włos jak najdłuższy, delikatny, lśniący (np. u maltańczyka, spaniela karłowatego).

Skóra. Przy ocenie szaty zwraca się uwagę na skórę; bywa ona ściśle przylegająca, jak np. u foksteriera, dobermana, lub obfita luźna, tworząca podgardle i fałdy (bloodhound, buldog). To co u jednej rasy jest cechą wymaganą, u innej może wpłynąć na dyskwalifikację. Zwraca się także uwagę na pigmentację skóry, która powinna harmonizować z szatą psa, podobnie jak barwa pazurów.

Bardzo rzadkie są rasy afrykańskie czy chińskie o skórze zupełnie gołej lub tylko gdzieniegdzie porośniętej kępkami szczecinowatego włosa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *