Kategorie
Psy

PIES ESKIMOSKI

PIES ESKIMOSKI

Wzorzec kanadyjski wpisany do rejestru FCI pod liczbą 211 (25. VI. 1959 r.)

Jest on raczej rzadkim gościem na wystawach, lecz — podobnie jak inne psy pociągowe — zaczyna być popularny w sportowej kynologii europejskiej. W krajach Zachodniej Europy, a szczególnie w Szwajcarii, zapoczątkowano na polach lodowców alpejskich nowy sport — wyścigi psich zaprzęgów — na wzór znanych u nas tylko z powieści Londona.

Wrażenie ogólne. Pies o wyrazie wilczym, o spojrzeniu przenikliwym, ognistym, czasem wręcz pogardliwym, szczególnie gdy podnosi wargi (śmieje się). Stale czujny.

Szyja. Krótka, silna i bardzo muskularna.

Tułów. Grzbiet raczej długi i prosty, żebra dobrze wysklepione. Klatka piersiowa harmonijna głęboka i lekko podkasana.

Kończyny przednie. O silnym kośćcu i dobrym umięśnieniu. Proste i niezbyt długie, lecz elastyczne w stawach.

Kończyny tylne. Tył średniej długości, silny, bardzo muskularny, miernie ukątowany, zarówno uda jak i podudzie silnie rozwinięte .Łapy szerokie, długie i raczej płaskie, grube, dobrze chronione uwłosieniem między palcami. Pazury silne. Drobna, bardzo zwarta łapa jest niekorzystna na powierzchniach śnieżnych.

Ogon. Szeroki i bardzo owłosiony, noszony zakręcony na grzbiecie.

Szata. Obfite uwłosienie tworzy okrywę z włosa o długości 5—15 cm. Odmiana długowłosa ma futro najeżone o włosie 12— 20 cm. Obie odmiany mają podszycie wełniste i gęste.

Maść. Bez znaczenia.

Masa ciała. Pies 30—50 kg, suka 25—40 kg. Przy równych walorach silniejszy pies jest wyżej oceniany.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *