Kategorie
Psy

POSOKOWCE BAWARSKIE

POSOKOWCE BAWARSKIE

Wzorzec wpisany do rejestru FCI pod liczbą 217

Wygląd ogólny. Pies lżejszy, bardzo ruchliwy i muskularny,, średniej wielkości. Tułów nieco wydłużony, z tyłu nieco wyższy; kończyny niezbyt wysokie. Głowa noszona poziomo łub nieco wyżej , ogon — w poziomie lub ukośnie ku dołowi.

Głowa. Część mózgowiowa stosunkowo szeroka, płasko wysklepiona, niezbyt ciężka. Pysk pod oczami nieco odsądzony, nie za długi i niezbyt spiczasty. Nos czarny lub koloru ciemnego mięsa. Łuki nadoczne wyraźne, fafle wyraźne, niezbyt obwisłe. Kąciki warg dobrze zaznaczone. Uszy trochę dłuższe niż średnie; ciężkie, wysoko i szeroko osadzone, zwijające się, u dołu zaokrąglone. Oczy klarowne, niezbyt duże ani zbyt okrągłe, dobrze osadzone, ciemnobrązowe lub jaśniejsze.

Szyja. Średniej długości, silna, szeroka.

Tułów. Pierś niezbyt szeroka, klatka piersiowa głęboka i długa, z długimi, aż do słabizny sięgającymi żebrami rzekomymi. Brzuch lekko podciągnięty. Grzbiet niezbyt krótki, lecz bardzo silny, w okolicy nerek szeroki aż do słabizny, silnie umięśniony, lekko wysklepiony. Zad długi, płasko przechodzący ku ogonowi.

Kończyny przednie. Łopatki wyraźne, ukośnie ustawione. Pod-ramię długie, o mocnej, ale nie ciężkiej kości, proste, silnie umięśnione. Sródręcze nie załamane, ale nie strome.

Kończyny tylne. Udo bardzo szerokie i długie, podudzie stosunkowo długie, ukośne, natomiast staw skokowy ustawiony pionowo. Nogi dobrze owłosione tak, że sierść na tylnym skraju uda wygląda jak szczotka. Nogi oglądane z tyłu — równolegle stojące, stawy skokowe nie wykręcone ani do wewnątrz, ani na zewnątrz Łapy niezbyt silne, lecz z dobrze zwartymi wysklepionymi palcami, niezbyt okrągłe i niezbyt płaskie. Opuszki elastyczne, szerokie i grube. Pazury dobrze rozwinięte, czarne lub koloru rogu.

Ogon. Średniej długości, sięgający do stawu skokowego, osadzony niezbyt nisko, stopniowo zwężający się, noszony poziomo lub ku dołowi, od spodu obficie owłosiony.

Szata. Włosy gęste, gładko przylegające umiarkowanie szorstkie, mało połyskujące, na głowie i uszach cieńsze, na brzuchu i nogach bardziej szorstkie i dłuższe.

Maść. Umaszczenie ciemnoczerwone, brązowopłowe, czerwonobrązowe, czerwonożółte, płowe aż do „bułczanej”, czerwonoszare jak zimowa szata zwierzyny płowej,., również z ciemnymi nalotami lub cętkami. U psów czerwonych maść zasadnicza zwykle intensywniejsza na grzbiecie. Pysk, uszy, grzbiet i ogon często ciemno nakrapiane.

Wzrost. Wysokość w kłębie: pies do 50 cm, suka do 45 cm.

Wady. Sylwetka krótka, zwarta. Kłąb wysoki. Nogi za wysokie lub za niskie. Podramię skrzywione, palce długie i rozwarte, łapy płaskie, wykręcone na zewnątrz. Grzbiet wklęsły. Lędźwie słabo umięśnione. Zad krótki lub bardzo ścięty. Tylne nogi podsunięte pod tułów; postawa krowia albo beczkowata. Klatka piersiowa nadmiernie wysklepiona. Głowa spiczasta z wątłym pyskiem, za nisko osadzona. Uszy pofałdowane. Powieki szeroko rozwarte, odsłaniające dużo czerwonej śluzówki w kącikach. Oczy o spojrzeniu ostrym, żółte, sokole. Sżyja za krótka, gruba. Ogon silnie szczotkowo owłosiony, bardzo zadarty lub zakręcony. Kości kończyn krzywe i zbyt lekkie. Umięśnienie za delikatne. Sierść rzadka. Przodozgryz lub tyłozgryz. Obecność wilczych pazurów (szczeniętom rodzącym się z nimi należy je w pierwszym tygodniu usuwać).

Należy eliminować okazy o innej maści niż opisana, a zwłaszcza czarne z czerwonymi oznaczeniami (jak u jamnika lub jamniko-ogara). Małe białe plamki niepożądane, lecz mała gwiazdka na piersi tolerowana (nie powoduje dyskwalifikacji).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *