Kategorie
Ptaki

Pszczołojad

Pszczołojad

Rząd drapieżnych można określić jako jednorodną grupę ptaków drapieżnych żywiących się innymi zwierzętami stałocieplnymi. Istnieją jednak drapieżne, które szukają innych typów pożywienia (niektóre sokoły). Bielik lub rybołów jedzą ryby, błotniaki i wężojad odżywiają się żabami i gadami. Pszczołojad zamieszkuje tereny zadrzewione w całej Europie (z wyjątkiem południa Hiszpanii i Włoch oraz północnej Skandynawii), żywi się owocami i nie gardzi małymi kręgowcami. Ponadto wykopuje swymi silnymi szponami gniazda os i trzmieli, aby uraczyć się tymi błonkówkami we wszystkich stadiach ich rozwoju. Niekiedy tak głęboko kopie w poszukiwaniu gniazda, że leśnik może się pomylić i uznać, iż otwór jest dziełem lisa lub borsuka.

Sztywne i zbite upierzenie oraz zrogowaciałe płytki pokrywające szpony (4) doskonale chronią pszczołojada przed ukłuciami owadów. Miejsce szczególnie czułe, znajdujące się między oczami a nasadą dzioba, jest pokryte małymi sztywnymi łuskowatymi piórami chroniącymi jak skorupa żółwia.

Pszczołojad buduje swoje gniazdo na drzewie. Po powrocie z zimowisk w Afryce podzwrotnikowej samica znosi w okresie między majem a lipcem dwa czerwono i brązowo nakrapiane jaja, które na zmianę z samcem wysiaduje przez 30 35 dni. Jako gniazdowniki, młode pszczołojady opuszczają gniazdo dopiero po 5—7 tygodniach.

Nie jest rzeczą łatwą, nawet dla uprzedzonego obserwatora, odróżnienie w naturze pszczołojada od myszołowa zwyczajnego lub myszołowa włochatego.

Te trzy gatunki są prawie jednakowej wielkości i mają podobną barwę upierzenia. Rozpiętość skrzydeł pszczołojada waha się od 125 do 140 cm. Zewnętrzna powierzchnia jego skrzydeł jest jednolicie brązowa, a powierzchnia wewnętrzna i brzuch są różnie ubarwione — od złamanej bieli do rudego brązu tak, że jest prawie niemożliwe znalezienie dwóch osobników o jednakowym upierzeniu (1). Okrągła głowa upodabnia go raczej do gołębiowatych (3). W locie pszczołojad, w przeciwieństwie do myszołowów, wyciąga szyję do przodu.

Jego brązowy lub brązowoszary ogon kończy się szerokim czarnym pasem oddzielonym jasną strefą od dwóch ciemniejszych, węższych pasów u nasady ogona (2).

Gatunek chroniony.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *