Kategorie
Psy

PUDELPOINTER

PUDELPOINTER

Wzorzec wpisany do rejestru FCI pod liczbą 216 (13. XI. 1959 r.)

Wrażenie ogólne. Ideałem jest pointer ciężkiego typu, pokryty niezbyt długim włosem szorstkim, sztywnym.

Głowa. Miernie długa, szeroka, szorstkowłosa z brodą i gęstymi brwiami. Długa i szeroka kufa (nie wąska i nie spiczasta jak u pudla) jest pożądana. Krawędź czołowa stroma. Grzbiet’nosa zbliżony do zadartej sylwetki kufy pointera. Uszy średniej wielkości, płasko przylegające, nie grube i nie mięsiste, raczej spiczaste niż zaokrąglone, z dostateczną okrywą włosową. Oczy duże, o wyrazie jastrzębim, koloru żółtego do złocistobrązowego.

Szyja. Średniej długości, sucha, w karku muskularnie wygięta. W hodowli należy zwrócić szczególną uwagę na eliminację osobników z płaską, słabo umięśnioną szyją.

Tułów. Kłąb wysoki, długi i pełny. Klatka piersiowa miernie szeroka i bardzo głęboka. Żebra dobrze wysklepione. Grzbiet krótki i szeroki; lędźwie bardzo muskularne, biodra szerokie. Zad długi, miernie spadzisty, dobrze umięśniony.

Kończyny przednie. Proste. Łopatki skośne, szerokie, długie, ściśle przylegające, pełne (mięśnie wyraziste). Ramię i podramię długie, silnie umięśnione. Staw łokciowy przesunięty daleko ku tyłowi. Ścięgna wyraźnie zaznaczone.

Kończyny tylne. Prawidłowo ukątowane; mięśnie silne, długie, odpowiedniej grubości. Staw skokowy wysunięty dość daleko ku tyłowi i wysoko położony, silnie ukątowany. Nogi przednie i tylne oglądane od tyłu — ustawione pionowo. Łapy okrągłe. Palce zwarte. Wymagane dobrze rozwinięte opuszki. Uwłosienie łap i palców krótkie.

Ogon. Lekki, osadzony jak u pointera, noszony prosto, włosy na nim szorstkie, nie tworzące chorągwi. Ogon szczenięcia przycina się na taką długość, aby zakrywał srom u suki, a mosznę u psa.

Wymiary ciała. W hodowli dąży się do utrzymania wzrostu w kłębie 60—65 cm. Psy poniżej 56 cm, a suki poniżej 54 cm nie mogą być pod żadnym warunkiem wpisane do księgi rodowodowej. Długość tułowia w stosunku do wysokości jak 10:9.

Szata. Na idealną szatę składają się włosy średniej długości, szorstkie i gęste. Dolna partia kończyn wymagana krótkowłosa.

Maść. Kolor zeschłych liści lub brązowa. Niedopuszczalne jakiekolwiek umaszczenie białe, czarne oraz zbyt jasne jak i pręgo-wane, jeśli nie ogranicza się do małych znaczeń.

Mimo że pudelpointer jest rasą uznaną przez niemieckich hodowców (V.D.H.) oraz przez FCI, nie uważam go za fasę, lecz za mieszańca międzyrasowego. Zdanie to wygłaszam na podstawie publikacji zamieszczonych w „Rauhaarblatter” (ukazujący się w Niemczech organ hodowców griffona, wyżła ostrowłosego i pudelpointera), z których wynika, że regulamin klubu hodowców pudelpointera dopuszcza (i w praktyce stosuje się to) pokrywanie suk psami pointerami. Uzyskane w ten sposób mieszańce mogą być wspaniałe pod względem użytkowym, ale jako heterozygoty muszą w dalszych pokoleniach dawać bardzo niejednolite mioty. Dlatego import psów tej rasy uważam za niewskazany, a w każdym razie użycie ich do hodowli wyżła szorstkowłosego za niedopuszczalne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *