Kategorie
Zwierzęta

Sarna – Capreolus capreolus

Sarna – Capreolus capreolus

Sarna jest najmniejsza w rodzinie jeleniowatych w Europie. Sarny żyją na terenach lesistych, ale w ostatnich latach spotyka się mniejsze lub większe stada bytujące na polach. W lesie sarny żyją pojedynczo, podczas gdy na uprawnych polach zbierają się w rudle (stada) liczące nieraz 100 osobników. Sarny opuszczają lasy wskutek coraz częstszej obecności w nich turystów, a stadny sposób życia na otwartych przestrzeniach gwarantuje im większe bezpieczeństwo. Sarna występuje prawie wszędzie w Europie, żyje w zimnych regionach Azji i Chin, skąd przechodzi do Korei. Jest często spotykana w Iranie, Iraku i w Azji Mniejszej. W niektórych krajach, np. w Republice Federalnej Niemiec, występuje bardzo licznie: strzela się tam co roku 600 000 saren. Wartość ich skór i mięsa oceniana jest na 60 mln marek.

Najwięksi przedstawiciele saren żyją w Azji Środkowej, przy czym wzrasta tam ich wielkość tak na wschód jak na zachód od ich strefy występowania. W Europie Zachodniej sarny ważą 15—30 kg, podczas gdy na Syberii prawie dwa razy więcej. Europejskie samce mają 1 m długości i 70-80 cm wysokości w kłębie. Kształt ich ciała, o dłuższych tylnych kończynach, jest przystosowany do życia w gąszczu. Ruja odbywająca się od połowy lipca do połowy sierpnia jest dużo mniej brutalna niż u jeleni europejskich czy wirginijskich. Z powodu przesuniętego momentu wszczepiania się zarodka ciąża trwa 42 tygodnie. W maju lub w czerwcu koza rodzi jednego lub dwa koźlaki. Na jesieni ruja może wystąpić ponownie, wtedy ciąża trwa krócej.

Letnia suknia sarny (1) jest brązowoczerwona, parostki (poroże) u kozła są krótkie, typu przeważnie drugiej głowy. Od października do grudnia kozły chodzą bez parostków. Koza nie nosi parostków, koźlę jest w białe cętki (2). Zimą parostki pokryte są scypułem (ukrwiona i unerwiona skóra), a suknia osobników dorosłych brązowoszara (3).

U jeleniowatych stare samce pierwsze zrzucają poroże i pierwsze przystępują do godów. Wcześniej od młodych także nasadzają poroże. Stare kozły zrzucają parostki w październiku i natychmiast zaczyna się proces nasadzania nowych. Scypuł znika w kwietniu lub w maju.

Cykl młodych kozłów jest opóźniony od 2 do 6 tygodni.

Według wieku rozróżnia się szpicaka, drugą, trzecią, czwartą i piątą głowę, które są bardzo rzadkie i u których liczba odnóg nie powiększa się.

Na kozły, kozy i koźlęta poluje się w różnym czasie, indywidualnie i zbiorowo. Gatunek łowny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *