Kategorie
Ptaki

Sowa uszata – Asio otus

Sowa uszata – Asio otus

Dyskretna barwa upierzenia ptaków nocnych ma swoje znaczenie. Kontrastowa, o żywych barwach szata ptaków dziennych jest środkiem rozpoznawczym tracącym skuteczność po zapadnięciu nocy, jest więc bezużyteczna dla ptaków aktywnych o zmierzchu lub w nocy. Pstre upierzenie mogłoby być nawet niebezpieczne dla sów odpoczywających w dzień, ponieważ mogłoby zwracać na nie uwagę. Gdy tylko wróble odkryją śpiącą sowę, atakują i niepokoją dotąd, aż odleci w poszukiwaniu nowego schronienia. Oprócz tego źle ukryta sowa pada ofiarą dziennych drapieżników, zatem kolorowa, widoczna z daleka szata narażałaby ją jeszcze bardziej. Z tej właśnie przyczyny sowa uszata lubi odpoczywać w gęstych lasach jodłowych, których gałęzie zapewniają jej dobrą osłonę. Pozostając w bezruchu przypomina raczej kawał grubej złamanej gałęzi niż żywą istotę. Kiedy czuje się zagrożona, spłaszcza pióra wzdłuż ciała, wyciąga się i nieruchomieje w tej pozycji. Imituje wówczas doskonale złamaną suchą gałąź. Na odpoczynek wybiera ciągle te same drzewa rosnące w pobliżu, które można poznać po rozbryzganych wokół białych, płynnych odchodach, a szczególnie po wypluwkach rozsianych na ziemi. Ostro zakończone wypluwki mają około 2,5 cm grubości i 3—8 cm długości (4). Są szarawe i składają się ze zbitej skóry, kości i czaszek myszy oraz innych małych gryzoni będących podstawowymi składnikami pokarmu sowy uszatej.

Sowa uszata gnieździ się w starych gniazdach wron lub dziennych ptaków drapieżnych. Samica niesie się raz w roku, wyjątkowo dwa razy, jeśli ma zapewnione dużo małych gryzoni. Składa 4 do 7 białych, prawie kulistych jaj. Młode wykluwają się po 27—28 dniach. Okryte są białym puchem, mają oczy z czarną obwódką i ledwie zaznaczone egretki (3). Sowa uszata jest nieco mniejsza od puszczyka. Między pomarańczowymi oczami znajdują się białe pióra ułożone w kształcie litery X. Z obu stron głowy ma kępki piór, tzw. egretki czyli „uszy” (1), stąd jej nazwa. Jako ptak osiadły, sowa uszata bytuje w prawie całej Europie oraz w dużej części Azji i Ameryki Północnej. Gnieździ się w lasach, gajach i zaroślach. Okres godowy zaczyna się od lutego: w czasie lotu godowego (2) samiec wydaje dźwięczne „umb” i uderza jednym skrzydłem o drugie. Gatunek chroniony.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *