Kategorie
Psy

Tułów psa – ocena

Tułów psa – ocena.

Kłąb. Za siedmioma kręgami szyjnymi (licząc od głowy) znajduje się 13 kręgów piersiowych, których sterczące ku górze wyrostki kolczyste tworzą w miejscu najbardziej wzniesionym, tj. nad łopatkami, kłąb. Zależnie od rasy, kłąb bywa wysoki i wąski łub szeroki.

Klatka piersiowa. Oglądana z przodu bywa wąska (chart), normalnie szeroka (owczarek) lub bardzo szeroka (buldog); rozmaicie też bywa umięśniona. Zależnie od nachylenia łopatki klatka piersiowa może być mniej lub bardziej wysunięta ku przodowi. Zebra właściwe w liczbie 9 par połączone są mostkiem; za nimi znajdują się 4 pary żeber rzekomych. Mogą być one płaskie lub okrągłe, mniej lub bardziej wysklepione i zależnie od tego tworzą klatkę piersiową płaską albo beczkowatą. Na przykład u charta klatka piersiowa ma kształt karpiowaty (z przodu jest stosunkowo wąska i niezbyt głęboka, co daje łopatkom większą swobodę ruchów), następnie pogłębia się znacznie i rozszerza w miarę zwiększenia przestrzeni dla płuc i serca.

U psów użytkowych zwraca się szczególną uwagę na głębokość klatki piersiowej, od czego min. zależy jej pojemność, a tym samym wytrwałość psa w biegach. O głębokiej klatce piersiowej mówimy wtedy, gdy mostek znajduje się na wysokości stawu łokciowego lub nieco poniżej. Jeżeli klatka piersiowa nie dochodzi do poziomu łokcia, mówimy że jest płytka.

Grzbiet. Może być prosty, mniej lub bardziej wygięty (karpiowaty), względnie miarowo obniżający się ku tyłowi. Zapadnięcie grzbietu (łękowatość) jest wielką wadą, wskazuje bowiem na słabe jego umięśnienie lub przebytą krzywicę. Pies z takim grzbietem nie jest wytrwały w biegu, ani nie może być dobrym aporterem. Psy większości ras mają grzbiet prosty lub lekko obniżający się ku tyłowi; tylko nieliczne (buldog, pekińczyk) ze. względu na bardzo szerokie rozstawienie przednich kończyn mają przednią część grzbietu nieco niższą od tylnej. Umięśnienie grzbietu i jego związanie jest bardzo istotne i na to zawsze zwraca się uwagę. Grzbiet przechodzi w krzyż i dalej w ogon, przy czym i tu bywają różnice w budowie. Z reguły u psów użytkowych krzyż powinien być szeroki i prosty lub łagodnie opadający ku tyłowi. Nieliczne rasy (buldog) mają krzyżową partię tułowia wąską w stosunku do piersiowej. Z grzbietem łączą się słabizna i brzuch, który z reguły jest umiarkowanie podciągnięty. Tylko u psów wytrwale i szybko galopujących jest on znacznie podciągnięty, dzięki czemu tylne nogi mają większą swobodę ruchów. Przy ocenie psa szczególną uwagę zwraca się na właściwe proporcje tułowia. Grzbiet za długi lub zapadnięty, jak również ścięty i garbaty są wadami ujemnie wpływającymi zarówno na użyteczność, jak i na wygląd psa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *