Kategorie
Psy

WYŻEŁ WEIMARSKI

WYŻEŁ WEIMARSKI

Wzorzec wpisany do rejestru FCI pod liczbą 99a (1963 r.)

Obok typowego wyżła krótkowłosego, w Niemczech i Austrii występuje podobny do niego wyżeł weimarski (Weimaraner Vorstehhund). Jego głowa wydaje się dłuższa dzięki silniejszemu guzowi potylicznemu. Uszy zakończone są raczej spiczasto. Sierść jest bardziej jedwabista. Jest to pies raczej leśno-wodny; w pracy polowej wolniejszy. Wielostronnie użytkowy, łatwy w prowadzeniu; z pasją, ale bez nadmiernego temperamentu, szukający systematycznie i wytrwale, mający szczególnie dobry węch, cięty na drapieżniki i w obronie, pewny w stójce i w wodzie. Szczególne zdolności do tropienia i aportowania.

Wrażenie ogólne. Pies myśliwski wzrostu średniego do dużego, typem odpowiadający swemu zadaniu, kształtny, dobrze uścięgniony, nie przebudowany w zadzie.

Głowa. Sucha, wielkość proporcjonalna do wielkości całego ciała, u psów szersza niż u suk. Na środku czoła wklęśnięcie. Potylica lekko wystająca. Kufa długa, silna — szczególnie u psów. Grzbiet nosa prosty, często lekki garbonos, nigdy nie wklęsły. Krawędź czołowa nieznaczna. Fafle umiarkowanie obwisłe, nieznaczny fałd, policzki wyraźnie zaznaczone. Uszy szerokie i dość długie, spiczaste z zaokrąglonym końcem, o nasadzie wąskiej, wysoko osadzone; w czasie nasłuchiwania zwrócone nieco do przodu. Nos ciemnomięsisty, ku tyłowi przechodzący w kolor szary. Oczy koloru bursztynowego, o inteligentnym wyrazie; w okresie szczenięcym błękitne.

Tułów. Grzbiet typowy dla rasy — dość długi, ale nie łękowaty.

Kończyny. Ścięgniste, ramię dobrze ukątowane. Dość długie łapy. Bez wilczych pazurów. Palce zwarte, wysklepione,- dłuższe palce środkowe nie są wadliwe.

Ogon. Przycięty w wieku 1—2 dni na długość 4—4,5 cm, u długowłosych skrócony o 2—3 kręgi w wieku 14 dni.

Szata. Krótka, delikatna (jedwabista), szorstka, twardowłosa lub długowłosa (ostatnie dwie odmiany dość rzadkie).

Maść. Srebrzysta, sarniopłowa lub myszata, jak również wszelkie odcienie między tymi tonami. Głowa i uszy zwykle nieco jaśniejsze. Białe plamy dopuszczalne tylko w nieznacznych rozmiarach na piersi i palcach. Wzdłuż grzbietu mniej lub więcej szeroka ciemna pręga. Psy z maścią wyraźnie podpalaną mogą być użyte do hodowli tylko wtedy, gdy są doskonałe w polowaniu.

Wzrost. Wysokość w kłębie: pies 59—70 cm, suka 57—65 cm.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *