Kategorie
Zwierzęta

Zając bielak – Lepus timidus

Zając bielak – Lepus timidus

Zając bielak jest mniejszy od zająca europejskiego i ma krótsze słuchy. Przyzwyczajony jest do surowego klimatu, bytuje w Skandynawii, Irlandii, Szkocji, w całej euroazjatyckiej strefie tundry aż do Japonii oraz w Ameryce Północnej. Jako pozostałość po ostatnim zlodowaceniu nieliczne bielaki zachowały się w Alpach, gdzie spotkać je można do wysokości 3600 m. Ponieważ zającowate są zmuszone w niekorzystnych porach roku zgryzać korę, drobne gałązki i twarde części roślin, ich uzębienie przystosowało się do tego typu pożywienia. W szczęce i żuchwie mają po parze siekaczy działających jak nożyce, stale rosnących, ścierających się na twardym pokarmie. W przeciwieństwie do gryzoni zające mają parę dodatkowych atroficznych zębów rosnących za górnymi siekaczami dla ich wzmocnienia. U zającowatych trawienie przebiega inaczej niż u innych zwierząt. Wydalają one dwa różne rodzaje odchodów. Oprócz twardych, zwartych bobków (kał ostateczny), wydalają też kał półpłynny zawierający różne mikroorganizmy zasiedlające wyrostek robaczkowy. Odchody te, zwane wyrostkowymi, składające się z nie w pełni strawionego pokarmu, wzbogaconego w witaminę B1, są powtórnie zjadane i ponownie przechodząc przez przewód pokarmowy są dodatkowo trawione i wchłaniane, a pozostałości wydalane w postaci twardych bobków. Z tego sposobu odżywiania zającowate korzystają głównie w zimie. Latem kocice dożywiają płynnym kałem swoje młode, umożliwiając im wylizywanie odbytu.

Turzyca zająca bielaka zmienia barwę w zależności od pory roku. Jego letnia suknia jest szarobrązowa, z białym, wyraźnie oddzielonym, kolorem brzucha (1). Końce słuchów są czarne, omyk całkowicie biały. Z wyjątkiem Irlandii, gdzie jest całkowicie brązowy przez cały rok, zając bielak zmienia barwę turzycy na zimę. Staje się ona czysto biała, gęstsza, o długim włosie. Czarne pozostają tylko końce słuchów (2). Włosy wydłużają się aż pod spód łap. Chronią one zająca przed zimnem tworząc rodzaj doskonale izolującej osłony, zapobiegają ślizganiu się na gołoledzi zwiększając powierzchnię łap. W ten sposób zając mniej zapada się w śniegu biegnąc jak na rakietach. Z tej przyczyny tropy bielaka w tym czasie są długie i szerokie (3). Gatunek chroniony w niektórych krajach europejskich.

W Polsce gatunek łowny.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *