Kategorie
Psy

Żywienie Psa

Żywienie Psa

Racjonalne żywienie psa polega przede wszystkim na stosowaniu pokarmów odpowiednich dla jego przewodu pokarmowego, typowego dla zwierząt mięsożernych. Szczenię młode po odłączenia od matki powinno dostawać słodkie mleko krowie (czy jeszcze lepiej owcze lub kozie) z dodatkiem bułki, dobrze ugotowanych płatków owsianych lub innych kasz. Oprócz tego już od szóstego tygodnia należy psu podawać mięso, początkowo drobno siekaną cielęcinę lub mięso królicze, później wszystkie inne mięsa, byle nie ze zwierząt chorych i nie padlinę. Mięso powinno stanowić co najmniej 1/3, a co najwyżej 2/3 ogólnej ilości pokarmu spożywanego przez psa. Mało wskazana jest tłusta wieprzowina lub sama konina, choć na zmianę z innym mięsem nie są szkodliwe.

Pies doskonale trawi surowe mięso, lecz jeśli jest wyłącznie nim karmiony, wydziela przykrą woń dzikiego zwierzęcia. Dlatego połowę mięsa daje się na surowo, a resztę gotuje się z pokarmem roślinnym. Wszelkie żyły i chrząstki są doskonałą strawą dla psa, ale pod warunkiem, że podawane są łącznie z mięsem. Przy skarmianiu odpadków poubojowych zawierających duży procent tkanki łącznej i nabłonkowej (płuca, jelita, wymiona itp.) trzeba pamiętać, że są one mniej pożywne niż tkanka mięśniowa i dlatego trzeba ich dawać odpowiednio więcej.

Psy pracujące i suki ciężarne lub karmiące oraz młodzież w okresie rozwoju powinny dostawać pokarm treściwy i pełnowartościowy. Dobrą namiastką mięsa są sery nieostre i jaja, a także ryby obrane z ości. Do mięsa chudego należy dodawać tłuszczu, zwłaszcza w okresie pracy i w porze zimowej. Pożywnym pokarmem roślinnym są płatki owsiane, a dla psów mniej delikatnych chleb. Młodym psom nie należy dawać zbyt dużo płatków owsianych, gdyż działają one odwapniająco. Dla odmiany można czasem podawać ryż, ale w stanie dobrze ugotowanym; przy tym jednak należy pamiętać, że jest on pozbawiony witamin. Niewiele pożytku przynoszą ziemniaki, jeśli nie są po ugotowaniu dobrze potłuczone, pies bowiem nie gryzie dokładnie pokarmu i dlatego nie rozdrobnionych części roślinnych nie trawi. Soki trawienne psa rozpuszczą połykane w kawałkach mięso, lecz nie rozłożą niepotłuczonych ziemniaków albo nieprzetartego grochu i fasoli, o czym się łatwo można przekonać obserwując odchody psa.

Pokarm powinien być możliwie najbardziej różnorodny — prawie wszystko, co jada człowiek można podawać psu. Unikać tylko należy ostrych przypraw, korzeni, sosów itp. Soli kuchennej — tyle co w normalnej kuchni ludzkiej, ale raczej mniej niż więcej. Przy należycie zestawionym, urozmaiconym jadłospisie nie trzeba się uciekać do żadnych reklamowanych środków aptecznych, Zwłaszcza nie należy dawać siarki ani innych lekarstw, jeżeli nie zostały one zalecone przez lekarza lub kogoś naprawdę doświadczonego. Pożyteczne są sole zawarte w wodzie pozostającej po gotowaniu warzyw. Na tej wodzie z dodatkiem odpadków warzyw (byle nie zgniłych) można gotować pokarm dla psa.

Składniki mineralne potrzebne do budowy tkanek czerpie pies ze zjadanych kości. Pies w okresie rozwoju musi dostawać odpowiednią ich ilość. Oczywiście nie można kości uważać za podstawę pokarmu, są one tylko dodatkiem. Skoro następuje obstrukcja (zatwardzenie), należy porcję ich zmniejszyć. Pożyteczne są obrosłe w chrząstkę główki stawów, żebra, głowy cielęce itp., zarówno w stanie surowym jak gotowanym. Nie należy podawać kości piszczelowych (szczególnie z dziczyzny i drobiu), które pod wpływem soków trawiennych rozpadają się na ostre drzazgi, a przebijając przewód pokarmowy mogą spowodować śmierć.

Młode psy, którym rosną zęby, powinny stale mieć do zabawy dużą kość, np. główkę stawu kolanowego. W braku kości lub bodaj zeschłej na kość bułki czy chleba, będą ogryzać dywany, obuwie i inne rzeczy napotykane na swej drodze.

Pies rozwija się w ciągu kilku lub kilkunastu miesięcy, więc nawet krótki okres niedokarmienia lub osłabienia wskutek chorób zakaźnych albo pasożytów w okresie rozwoju może spowodować nieodwracalne szkody w młodym organizmie. Dlatego niezmiernie ważne jest w tym czasie należyte odżywianie i dbałość o zdrowie psa.

Po przekroczeniu szóstego roku życia pies powinien już dostawać mało kości, gdyż nadmiar składników mineralnych powoduje szybsze wapnienie naczyń krwionośnych i przyspiesza starość.

Po tych ogólnych wytycznych na temat pożywienia należałoby odpowiedzieć na pytanie: jak często i ile należy dawać pokarmu?

Pies młody musi być karmiony 5 razy dziennie. W miarę wzrostu należy przesuwać odstępy między posiłkami, by z przekroczeniem przez psa jednego roku dojść do dwu posiłków dziennie — głównego i lżejszego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *